Zgłoś

@andrew   Piękna metafora tego jabłka pod drzewem - pokora i wdzięczność w jednym obrazie. :) 

@Waldemar_Talar_Talar dziękuję

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

@Migrena   Znakomity, choć przerażająco smutny obraz współczesnej medycyny. Świetna groteska i język korporacyjno-technologicznym - nieźle pokazuje odczłowieczenie systemu. Frazy takie jak "przedłuż subskrypcję na oddech" czy "reanimacja po bloku reklamowym" uderzają w punkt. Portret Hipokratesa zasłonięty kodem QR to dla mnie najboleśniejszy obraz upadku pewnych ideałów.   Wspaniale uchwyciłeś to, jak biurokracja i zysk ostatecznie wypierają empatię.   Wiersz czyta się jak ponurą dystopię, która niestety dzieje się tu i teraz, w każdej przychodni. Bolesna, ale bardzo potrzebna diagnoza naszej rzeczywistości. Fantastyczny tekst!  

@viola arvensis Dla mnie to wiersz o kompletnym uzależnieniu, poddaństwie, a słowa: każesz, zabraniasz, jestem nędzarzem, cicho  przeminę idą w kierunku utraty własnego ja, co napisała Berenika. Dla mnie to jest poważna choroba psychiczna, wymagająca terapii. Pozdrawiam.

@viola arvensis   Niezwykle poruszający jest Twój wiersz i bardzo emocjonalny. Czytam  o toksycznej, wyniszczającej relacji. Jest tu też bezradność bohaterki. Bardzo obrazowe metafory - zwłaszcza "szklą mi się oczy - kieliszki zbite", co w niebanalny sposób obrazuje jej kruchość i rozbicie wewnętrzne. Kulminacją tego dusznego, pełnego zależności układu jest według mnie wers: "wchodzisz - pochłaniasz, wychodzisz - znikam". To genialne w swojej prostocie i niezwykle trafne ujęcie całkowitej utraty własnego "ja" na rzecz drugiej osoby. W jednym zdaniu udało się zamknąć całą tragedię tego związku. Niesamowita jest puenta. Zestawienie własnego, cichego przemijania "jak lato" - z brutalną, chłodną obojętnością odchodzącego partnera ("ty pójdziesz dalej - w kieszeniach ręce") jest bardzo filmowe i zostawia z poczuciem pustki. Przepiękny wiersz!