Leśna ballada

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ja też już jestem i dziękuję Ci za uwagę :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, Waldemarze :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję, Leśny Człowieku, za odwiedziny :) To takie wspomnienie z zeszłego roku, kiedy mi się miło wędrowało :)

Gdzie się kołysze? 

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję :) Tak, las to piękny temat, bo jest wiele lasów, a w nich wiele szczegółów, piękne dźwięki, jest o czym pisać :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję :) Dziękuję również temu, kto raportował tamtego posta, kiedy ja musiałem już odejść od kompa :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie no, to jest poczucie rzeczywistości, świadomość zagrożenia i gotowość do działania. Tu już nie trzeba sobie wyobrażać :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję :) Ta zwrotka opisuje moment, w którym doszedłem do bacówki na Rycerzowej i chciałem chwilę odsapnąć, przyjrzeć się ludziom i kupić jakąś pamiątkę. I coś zjeść. No, a potem trzeba było wracać, żeby zdążyć do bazy przed nocą (a i tak zgubiłem po drodze szlak) - ale udało się. 

Cieszę się, że się podoba :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nigdy tam nie byłem. W ogóle bardzo słabo kojarzę Mazowsze, ale też nie ciągnęło mnie tam zbytnio. Najbardziej mi szkoda Warszawy, żeby ją tak choć pobieżnie poznać...

Dziękuję za odwiedziny :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No, ale to właśnie tak wygląda. Rzeczywiście, podczas spaceru najlepiej oddać się zmysłom, co mnie się chyba udało. 

Ale potem... potem warto to sobie przemyśleć, co się widziało. Myślenie nie mogło odpocząć, bo po drodze zgubiłem niebieski szlak (wycięto drzewa, na których wymalowano znaki). Na szczęście czerwony biegł równolegle i udało mi się do niego szybko dojść. 

W ogóle - dawno mnie nie było, zupełnie nie miałem czasu/siły/wyjechałem i zajmowałem się czym innym. O tym jeszcze będzie. 

Spacer to spacer - i dlatego ten tekst jest taki rytmiczny - krok za krokiem, krok za krokiem przemierzałem przestrzeń wzdłuż granicy polsko-słowackiej wsłuchując się w dźwięki lasu. 

Dziękuję za wizytę :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

E, to by było zbyt fantastyczne! Przeceniasz mnie...

[Roklin]

@Młoda, @8fun, dziękuję za serduszka . 

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Wiesz, mam na myśli to, że można dać się ponieść biegowi wydarzeń i co prawda oddziaływać na nie i z nimi, ale jednak nie wychodzić poza nie...

[Sylwester_Lasota]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Od trzeciej strofy w dół. Nie jestem do końca w stanie wytłumaczyć dlaczego, ale wydaje mi się, że pierwsze dwie strofki wbiły mnie w miarowy, równy rym, jak kroki piechura przemierzającego leśne odstępy, a od trzeciej, chociaż piechur nadal je przemierza, to tak jakby czasem przytupywał lewą, a czasem prawą nogą. Tzn. chyba inaczej rozkładają się akcenty, niż w dwóch pierwszych, ale się nie czepiam, bo doceniam nakład pracy jaki włożyłeś w napisanie tej ballady i tak, jak napisałem wcześniej, pomimo tego, wiersz, bardzo mi się podoba. :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

No, ale te powtórzenia są celowe, by zachować ciągłość, dla pewnej konwencji. 

Tak, jakiś, jakiejś, kogo to obchodzi, kto dokładnie to zrobił, które drzewo ścięto? Ważne tylko, że to się działo i to właśnie słyszałem. Aha, w sumie powinno być: peel słyszał, no tak. 

Kto to wie, kogo słychać w leśnej gęstwinie? Wyobraźnie tylko potęguje napięcie! 

Ludzka łąka? Tak, bo niewiele już naturalnych łąk, większość z nich jest jednak wykorzystywana i przerabiana przez człowieka. 

Wyraz swoich potraktuj jak rzeczownik, jak określenie grupy podobnych do siebie ludzi o podobnych zainteresowaniach, środowisko, w którym przebywasz tak krótko, że traktujesz je jako jedność. 

Trochę może rzeczywiście pokombinowałem, ale całość dobrze się trzyma razem. 

Cóż, w takim razie - do następnego! Przyjmuję Twoją opinię, to dobrze, że nie każdy się zachwyca, to zmusza ponownie zasiąść do pracy nad stylem :)

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Chyba rozumiem, o co Ci chodzi. Dwie pierwsze strofy napisały się same z siebie, dalej chciałem już kontynuować myśl, ale to nie to samo, co myśl pierwotna, sam zaczątek wiersza. Coś w tym może być. O ostatniej zwrotce już wyżej wspomniałem. Wezmę to pod rozwagę :)

[WarszawiAnka]

@Roklin  : Dziękuję. :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Porównaj:

Wędruję przez las i Z lewej głośny stuk. W pierwszym przypadku wszystko jest OK, natomiast w drugim inaczej pada akcent:

wędruję i z lewej. Nie twierdzę, że samej mi się zawsze udaje właściwie dobrać akcenty, jednak takie różnice powodują zaburzenia rytmu. A chcemy przecież, żeby było jak najlepiej... :)

 

Pozdrawiam

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem - ale to swego rodzaju pułapka...

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

A propos "ciszy absolutnej" zapraszam Cię do zapoznania się z moim wątkiem "Milczenie jest złudzeniem". Co Ty na to?

Pozdrawiam

 

 

 

[Roklin]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Rozumiem. To pierwsze to opowieść, to drugie - akcja. Ale zostawię już, jak jest, a uwagę wezmę pod uwagę na przyszłość :)