Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Drogi Jacku - zgrabny wierszyk :)  Co do Twego przesłania: Młodzi w obecnych dziwnych czasach mają podane wszystko - krótko, zwięźle, lekko - streszczenia, bryki - ja moje dzieci pobudzam do myślenia - trójka starszych dobrze na tym wyszła - tak myślę - nie boją się samodzielnie myśleć, kochają słowo pisane, książka jest dla nich dobrem - nie karą czy obowiązkiem. Oczywiście masz rację że, jak napisał klasyk - ,,mądrej głowie dość dwie słowie" a głupiemu i elaboratu za mało, ale ja jestem zdania że każda okazja by w młodych wrażliwość pobudzić jest dobra. Pozdrawiam serdecznie. :)

Opublikowano

Bardzo przyjemnie się to czyta. Lubię takie poetyckie opowiadania. Pozostała we mnie ciekawość, co syn zrobił z radą ojca?

 

A rady przy okazji zabieram ze sobą. 

 

Pozdrawiam 

Opublikowano

@Tom Tom ten najmłodszy siedzi obok, słucha swojej muzyki ( znak czasu) a starszy magisterkę robi z bioinformatyki - bardzo Cię pozdrawiam, kolego jednocześnie dziękując za serducho, powiem Ci że... fajnie piszesz. Masz - w moim odczuciu

 - tę iskrę - podążaj tym tropem - wszystkiego dobrego Ci życzę, kolego.  :)

 

Opublikowano

@Bogdan Brzozka

 

 Witaj. Za namową, zaglądam.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobre, rozsądne rady. Ja słyszałam za to, że trzeba tak pisać, by zamiast atramentu lała się krew... Ale ofiar nam tu przecież nie trzeba... No i nie wiadomo, kto byłby ofiarą - piszący, czy czytający

 

W tych miejscach przeczytałabym sobie trochę inaczej:

 nie lataj za blisko słońca!

(np. *to nie lataj blisko słońca)

 

więc na bok ambicję chorą

(np. *na bok więc ambicję chorą)

 

Ale to drobiazgi. Pozdrawiam serdecznie.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Fala Co i raz wzbiera w nas fala, siła nieposkromiona, moc osadzona w niemocy. Tajemnicza dama. Stawia ciężkie kroki. Potupie. Poskacze. Zawstydzona opuści pokój. I koniec. Nie tęsknię.
    • @hollow man   Dziękuję za te słowa. Niech ta wizyta będzie dobra. @Benjamin Artur   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. 
    • @hollow man   Niezwykle mocny i życiowy wiersz. Często wydaje nam się, że żeby komuś pomóc, musimy dawać jakieś mądre rady, sypać rozwiązaniami albo za wszelką cenę tę drugą osobę "naprawiać". A Twój tekst tak pięknie pokazuje, że najważniejsza jest po prostu obecność. Najbardziej dotknęły mnie te słowa o drzewach, które nie wyrosły silne. Przecież nie każdy z nas musi być wiecznie twardy i radzić sobie ze wszystkim. Czasem życie nas przygniata i dobrze wiedzieć, że ktoś nas akceptuje również w tych gorszych momentach, gdy po prostu sobie nie radzimy. Końcówka o tym, że jesteś obok, nawet gdy ten drugi człowiek o tym nie wie, po prostu łapie za serce. To chyba najpiękniejsza definicja prawdziwego wsparcia. Bez zbędnego gadania, bez oceniania - po prostu czyste, ciche "jestem".   Naprawdę piękny tekst i także dla mnie osobisty. 
    • @Berenika97 Moja Babcia tak czyściła to lastryko przez 20 lat. Dopóki nie zapomniała drogi na cmentarz, imienia Dziadka i swojego. Dawno u nich nie byłem. Pojadę pogadać. Dzięki za to.
    • @hollow man   Bardzo dziękuję!  A wiesz, że ten "klimat" to nie z filmu (nie widziałam go) , ale z wizyty na cmentarzu. Dwie kobiety wspominały swoich mężów, jakby oni żyli. I to było fascynujące.  Nie podsłuchiwałam, tylko rozmawiały tak głośno, że trudno było nie słyszeć. :)))     Serdecznie pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...