Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Dotyczy publikacji z adresu: https://poezja.org/utwor/168562-poezja-konkretna-red-stanisław-dróżdż-1979/?tab=comments#comment-2113885

~~

- ciągle mam nadzieję, że ta tutaj strona nie przerodzi się w bibliotekę obcych autorów. Byłem przekonanym kiedyś, że jest to jedynie miejsce na własną twórczość. Bo takich "perełek" to ja mogę znaleźć i wstawić tysiące. No, ale po co? Ktoś ciekawy tej czy innej twórczości, sam sobie ją znajdzie ..

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.

Edytowane przez bronmus45
dopisano odnośnik - dotyczy ... (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Dział Hydepark służy do zamieszczania treści na każdy temat - mogą być to zarówno ciekawostki literackie, strzępki utworów jak i zdjęcia. Wszystko czym chcemy się podzielić i także zainspirować do tego innych. Mogą być to nawet kaczki nad brzegiem Wisły.

 

Masz jednak rację. Dział Hydepark nie służy przede wszystkim do publikacji tekstów - od tego są inne działy. Przeniosłem zatem treści niespełniające jego wymagań do Kosza.

Opublikowano (edytowane)

W porządku - Ty tutaj przecież rządzisz. A ja, jako użytkownik (dopóki mnie nie zbanujesz) założę tożsamy / podobny temat w innym miejscu. Na przykład w wierszach gotowych (niekoniecznie tam). Do zobaczenia ..

dopisek po pewnym czasie

.

Niestety - z wierszy gotowych też zostałem usunięty z owym pomysłem

- nadal jednak publikuję na ścianach śmietnika (najniżej położona pozycja) -

widocznie tam jest moje miejsce

(wg. Mateusza)

Edytowane przez bronmus45
dopisek po pewnym czasie (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Arturze... jw. jest możliwość wyrównania. "Ustalone.. biegnie", aż proszą się o jedną sylabę więcej... a gdyby dać.. rozdane.. podąża.. (?) Czytałam.. na tle lasu starego.. wg mnie byłoby lepiej w rytmice. Ogólnie, sympatyczna treść.
    • @Gosława Uderzający jest w tym wierszu kontrast pomiędzy rzeczywistością tańca, a rzeczywistością życia. Przypomniało mi się, tak w klimacie szkolnych lektur - "Wesele", gdzie taniec odgrywa istotną rolę dla zbudowania sensu tekstu. Z początku to po prostu ludyczny element wiejskiej zabawy, ale stopniowo jego ciężar gatunkowy zmienia się i taniec staje się pojemną, sugestywną metaforą. W pewnym momencie zaczyna on odzwierciedlać duszę człowieka ze wszystkim, co w niej mroczne, trudne, niebezpieczne, graniczne. Podobnie i u Ciebie mogę zaobserwować to przejście od swojskiego, radosnego tańcowania do egzystencjalnych dusznych przestrzeni, które ono otwiera. Chwila zapomnienia jeszcze bardziej, paradoksalnie eksponuje to, przed czym się w nią ucieka - przytłaczającą codzienność, troski, kłopoty, niezrozumienie, desperację, bezradność. W "Weselu" mamy chocholi krąg - tutaj wisielca w stodole - zasadniczo to jedno i to samo - chodzi o ostateczny upadek nadziei i wiary. Upadek, który sobie człowiek -  spróbuję połączyć moją myśl z leitmotivem utworu - sam wytańczył.  
    • @Lenore Grey... urocza gra słów.
    • Mój dom w środku lasu  jest położony wokoło panuje cisza  otulony jest zielenią.    Gałęzie drzew zaglądają w okno  wokoło rosną kwiaty  i mieszkają kolorowe ptaki.    Dusza ludzka która za życia  była złym człowiekiem  odwiedza stare piwnice.   Człowiek u schyłku życia się nawrócił  jego zbrodnie w pamięci pozostały  nie wiem czy mu wybaczono.    W jesienne dni w fotelu przed  kominkiem zasiadam wpatruje się  w świece które na nim stoją.    Ogień płonie ciągle w niego patrzę  nic w nim nie widzę tylko trzask  płonącego drewna słychać.    Ci którzy złymi byli po śmierci  złymi pozostali nikt im nie wybaczy  i ich czynów nie zapomni.    Stoję oparty o kolumnę patrzę  w las zwierzak który tam mieszka  między drzewami stoi.    Podzielę się miejscem w swoim domu niech przyjdą bezdomni  jedzenie na stole stoi.    Porozmawiam ze zbrodniarzem o wojnie niech nie prosi o wybaczenie  bo ja nie wybaczam.
    • Wspominki... każdy ma dobre i złe.. tutaj, należałoby poprawić interpunkcję oraz wersyfikację, sposób wyrażenia myśli pominę, na mini można by coś wybrać. Próbuj... tyle naszego.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...