[...zakwitam...]

[Tomasz_Biela]

 

 

 

Salvdor Dali rzucił okiem – czas już wymienić

zawilgotniałe posłanie wykrochmalone przez zimę

stojaki krzewów zdrętwiałe zaczynają plastykę odruchów

zastygłe płomienie pękają

pąki kwiatów łaskoczą oczy

 

ptaki nie czekając na oklaski po swojemu biegają po pianinie

strojąc fochy rozdziobują sobie nawzajem fraki zaplatając

struny wokół pni wybuchają dźwiękiem trącone pieluchy aniołów 

 

w dziuplach zaczyna się nauka latania – ile można być przyziemnym

ludziom pozostał taniec po dywanach wyszytych z barw pyłów

unosimy się ponad abażury drzew zdmuchując kurz

 

na wdechu blanszuję marcepanowo-owocową woń

najedzony wiosennym porankiem mogę przełknąć szarość

i iść dalej rozkoszując się watą cukrową powietrza

 

faszerowany zakwitaniem

zakwitam

jak winorośl serce rozbija puls

w każdy zakątek wiosny

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez Tomasz_Biela (wyświetl historię edycji)

[Gość Franek K]

 Ja w kwestii ornitologicznej. Na latanie jeszcze za wcześnie. Najpierw trzeba uwić gniazdko, potem prokreacja, wysiadywanie itd. Uczymy się latać później. Wiem że dla poetów to nie ma znaczenia, ale dla poetów-ornitologów owszem :) Pozdrawiam. FK.

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez Franek K (wyświetl historię edycji)

[Pan_Fei]

Ja wiem, że Salvador zobowiązuje, ale całość – wygrana miejscami na bardzo wysokim „C” – wyszła mocno przyciężkawa, nawet jeśli przyjąć, że ta pompa to zabieg celowy, bo przecież „ile można być przyziemnym”. Przełknięcie „wiosennego poranka”, niestety, przychodzi mi z większym trudem niż Peelowi. Podobnie mam z „plastyką odruchów” „abażurem drzew” „blanszowaniem marcepanowo-owocowej woni”, „puchem powietrza” i tą masłomaślaną „mgłą chmur”.  Chciałbym, żeby chodziło tutaj o ironię, nie dostrzegam jednak w Twoim wierszu niezbędnego w przypadku stylistycznej zgrywy/batosu dystansu do języka i jego samoświadomości uzyskanej z pomocą  zręcznych meta-zabiegów. Pierwszy wers dowcipny, z pomysłem; reszta też mogłaby zyskać na przymrużeniu oka . (Co nie zmienia faktu, że w gruncie rzeczy fajnie, że wiosna.)

Pozdrawiam serdecznie,

G.

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez Pan_Fei (wyświetl historię edycji)

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No tak, najpierwej gniazdo itpitd ;) no cóż. Dzięki za wizytę. 

Pozdrawiam t. 

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Uwielbiam Twoje uwagi I konstruktywną krytykę. Wiersz był spisany chwilą. Jest w fazie I pewnie będzie _ produkcji. Dzięki za czas. 

Pozdrawiam t. 

[Marlett]

Wiersz bez zbędego świergolenia :)

Po zimowej stagnacji przyszedł czas na ładowanie akumulatorów.

Pięknie można się nafaszerować oznakami wiosny i zakwitnąć :)

PozdrawiaM.

[Don_Kebabbo]

Dla mnie tutaj rozdziobywanie fraków i coś z, ot... Dali(?). Reszta łaskocze oczy, ale nie rozkoszuję się puchem powietrza, więc mogę tylko przełknąć szarość faszerowany zakwitaniem.

 

Pozdrawiam.

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję M. Wiersz póki co skończony. 

Pozdrawiam t. 

[Tomasz_Biela]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki za obecność. 

Pozdrawiam t. Jaki puch ? :)

[Nata_Kruk]

Zaskoczyłeś mnie Dalim, bo ten malarz, mnie akurat, absolutnie do niczego  nie zobowiązuje.... :)

Nie lubię jego obrazów. Najbardziej bliski mi "opis" odbioru, to słowa Marlett... podpisuję się pod nimi...

Dali będzie/jest wymazany..;) wolę chociażby Chełmońskiego.

Pozdrawiam.

 

Edytowane 7 Kwietnia 2019 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[Don_Kebabbo]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cukrowy ;)