Zgłoś

@Berenika97 Dzięki, ten wiersz faktycznie sam do mnie przypłynął. Zaskoczył  żatem słownym i został. 

@Berenika97 Konkretyzuje... Nie podchodziłem do tego w ten sposób. Ale możesz mieć (jak często) więcej racji niż mógłbym przypuszczać.

Wśród słodkich malinek Wąż urządził odpoczynek   Głodny był więc żabę złapał I pod krzakiem se zachrapał   Bo jak wiecie drogie dzieci Słonko czasem mocno świeci   I w malinach, pośród cienia Poszukał schronienia   Następnym razem Wyśpi się pod głazem   I tam cień będzie, i bezpiecznie A to ważne jest koniecznie   Lubi odpocząć po jedzeniu Gdy ulegnie zmęczeniu   A żywi się żabami Czasem też myszami   Zje rybkę, ptaszka Trafi się i ważka   Jak głodny to nie wybrzydza Ale czy zje rydza?   Jak już wiecie Dużo dziwów jest na świecie   Rąk i nóżek nie posiada Syczy raczej niźli gada   Ciało pokryte ma łuskami Często z zygzakami   Długi, smukły – wygląda jak rurka Po jednej stronie dziurka   Tam zęby jak noże ostre Zakrzywione albo proste   Od gatunku to zależy Gdzie jaki ząb leży   Jadowite, dusiciele Prawda, że niewiele?   Więc jak pani w przedszkolu Zapyta: Stasiu, albo Olu   Co to jest wąż i czym się żywi To eksperci jesteście prawdziwi

@Magdalena Taaaaaa....

@Radosław   To miniaturowy traktat o tym, że droga do sedna (galaretki) prowadzi przez powierzchowność (czekoladę) i nie ma w tym nic złego. Wszystko ma swoją kolejność.  :)))