Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Namiętność

 

Oplata serce moje zmysłów twoich bukiet

I tuli me pragnienia w rajskim gwiazd obłoku,

Co łożem jest dla kwiatu, damy wśród uroków,

Gdy płatki swe układa w złoty włosów pukiel.

 

Wypływa z kwiatu wonność, zmysłów słodki lukier,

Co strumyk mały zmienia w rwącą sieć potoków,

A śmiałek, gdy kwiat zerwie, tonie w żądz amoku,

Bo swej kochanki sideł jest nieświadom, głupiec.

 

Zerwałem kiedyś różę pośród słońc ogrodu,

Bo serce moje uwiódł jej zmysłowy płatek,

Co wiatrem był smagany w rytmie ptasich godów,

 

Jak fale podczas sztormu swój kołyszą statek.

Ostatni wers niech zabrzmi jak kochania dowód.

Zapachem twoim miłość, ciało twoje kwiatem.

 

---

 

Edytowane przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Wyjątkowo ujmujący i precyzyjnie wyważony wiersz. Tytułowa namiętność jest cały czas obecna, ale przemyślnie ukryta za półprzejrzystą zasłoną urokliwej metaforyki. Lektura Twojego wiersza to prawdziwa przyjemność - zarówno z punktu widzenia czytelniczki, jak i kobiety. 

 

Wyrazy uznania!

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Nie mógł się nie spodobać. :) Mimo że tematem jest namiętność, wiersz działa odprężająco, przynajmniej na mnie - bo tyle w nim piękna. Wywołuje romantyczne rozmarzenie...:)

Cieszę się, że znowu się rozumiemy. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...