Katharsis

[Luule]

stanęłam i patrzę

 

jak nad wodami chwil

rozkładają się ręce

w bezradne 'nie wiem'

 

lico tafla odbija leniwie

to nie rzeka ni strumień

nawet nie staw

- miska bez nurtu

 

kosmyki słońca łaskoczą

ale jeszcze nie objęły

nie zagościły

w pudełku

szaro i pusto

na ścianach chłodne kalkulacje

 

a niby wystarczy wcisnąć guzik

choćby zachcieć

poszukać wiatru

(jaka miska? weź już sobie nie umniejszaj)

wskoczyć w nurt zerkając w przelocie

w rozmyte odbicie

szalone i dzikie

zbyt zajęte by wypatrywać ułomności

by wsączać jad w ogon

by zgniatać jak papieru kartkę

siebie

 

drzazgą ratunku znad oceanu miski

nagie wiersze

głośno szeptanych sekretów

- deską trampoliny

 

[TakitamWpis]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

jawnie kojarzę z aluzją do arteterapii, gdzie można odczuć ulgę tworząc. Nie zawsze może i nie każdy ma takie pryncypium tworzenia, ale tak czy inaczej chyba każdemu spływa choć ksztyna satysfakcji po stworzeniu czegoś uwalniającego. Mogę się mylić

 

Dobre do czytania twoje utwory @Luule, jest w nich jakaś merytoryka ;) (a przynajmniej w tym jednym)

[duszka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ojej, jakbyś opisywała szczegółowo  obecny stan mojej duszy..., ten bardzo krótki, ale intensywny moment wyjścia z rąk śmierci/rezygnacji znów w stronę życia, ten moment rozpaczliwego wyrwania się ku życiu, rozpalenia ostatniej iskry woli życia... I ja również poezją ja rozpalam :) Bardzo podoba mi się to "stanięcie" i świadome, uważne "spojrzenie" na ten stan.., ono chyba jest konieczne, żeby obudzić świadomość i pobudzić ją do decyzji... Pozdrawiam :)

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Trafione. Tak, to takie uczucie ulgi i efekt nieoczekiwanej terapii, bo w momencie 'wylewania' uleciało z dymem, choć na parę chwil, to, co gryzło. Wiersz z założenia nie miał mieć ani krzty dobrego zakończenia;) Cieszy mnie Twój komentarz, bo to był wiersz bez planu, luźno rzucony. Pozdrawiam

[Luule]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

:) tak, czasem trzeba stanąć i wypunktować sobie, połączyć punkty i znaleźć rozwiązanie. Cieszę się, że tak blisko Ciebie wylądował ten wiersz, no i że oceniasz się w pozycji już podniesionej. Ja jeszcze popatrzę uważnie w tą swoją miseczkę, co spłyca mi percepcje. Dzięki Duszko:)

[Luule]

Dzięki Maksmaro za głosik;)