WarszawiAnka Opublikowano 11 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Miejmy oczy otwarte i aktywujmy wyobraźnię. :) 1
evicca Opublikowano 11 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Mam tak samo. Czytam czyjś wiersz i nagle pojawia się koncepcja na mój własny :) 1
WarszawiAnka Opublikowano 11 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Powiem więcej: kiedy miałam dużą przerwę w pisaniu, mało też miałam kontaktu z poezją. I jestem przekonana, że to jakoś wyjaławia. Wyobraźnia owszem, działa, ale nie tworzy poezji... najwyżej małe jej okruszki, które szybko znikają, jak płatki śniegu na mokrym chodniku... 1
WarszawiAnka Opublikowano 11 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. :) Wierzę, że pomysłów nie zabraknie.
WarszawiAnka Opublikowano 11 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Dziękuję. A teraz: do napisania jeden krok... :)
Patryk Robacha Opublikowano 12 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Lutego 2019 (edytowane) Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Przeanalizowałem pierwszą strofę - od treści stronię, podejmuję się jedynie analizy budowy wiersza. Rozumiem, że miał mieć formę jambicznej stopy metrycznej? Źle wygląda układ akcentów, bo sylaby akcentowane w jednym wersie nie są akcentowane w drugim, można w drugą stronę - nieakcentowaną w akcentowaną, ale nie na odwrót. To, co mi się podoba, że wyszedł z tego ciekawy trzynastozgłoskowiec, ze średniówką po 7 sylabie i konsekwentnie jest to realizowane w każdym wersie. Rymy mogłyby być bardziej udane, ale z drugiej strony ze względu na treść trudno byłoby inaczej. Pozdrawiam ciepło. Edytowane 12 Lutego 2019 przez Patryk Robacha (wyświetl historię edycji)
Wędrowiec.1984 Opublikowano 12 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego 2019 (edytowane) @Pi_, @Patryk Robacha dziekuje Wam za opinię. Pewnie ludzie będą się czepiać tej nieszczęsnej taroty... Nie wiem, może zmienię to jakoś jednak później. Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Nie, ponieważ nawet nie wiem co to takiego. ;) Niemniej fajnie, że się właśnie dowiedziałem, że cos takiego w ogóle istnieje. Edytowane 12 Lutego 2019 przez Wędrowiec.1984 (wyświetl historię edycji)
Patryk Robacha Opublikowano 12 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. to doszlifuj to, bo jeśli taki układ masz w głowie na etapie kreacji werbalnej wiersza, to oznacza, że jest to talent.
Wędrowiec.1984 Opublikowano 12 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 12 Lutego 2019 Tak, tak... jasne, że o tym poczytam. Jednak dobrze zrobiłem decydując się na publikowanie w Internecie. :)
Justyna Adamczewska Opublikowano 12 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 12 Lutego 2019 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Taka prawda, ilez to razy, coś w głowie, coś świdruje,coś mówi... a tu pustka na papierze. Ile to zmiętych kartek, rzuconych w kąt, ileż to zamysłów prysnęło, ot tak, jak bańka mydlana. Wędrowcze ten wiersz jest motywacją do działania, choć i trochę straszny ma wydźwięk. Ale drzwi nadal otwarte. Pozdrawiam. 1
Wędrowiec.1984 Opublikowano 16 Lutego 2019 Autor Zgłoś Opublikowano 16 Lutego 2019 @Maria_M dziękuję! :)
Marlett Opublikowano 16 Lutego 2019 Zgłoś Opublikowano 16 Lutego 2019 (edytowane) Nie mam nic do tego, że piszesz sonety w stylu romantycznym, ale odnosząc się do samego już tytułu, wiersz powinien być nowatorski. :) Nie wyobrażam sobie, by poeci jutra mieli cofać się w stylistyce pisania do okresu romantzmu. Dlatego wiersz do mnie nie przemawia:) Sorry.:)) Edytowane 16 Lutego 2019 przez Marlett (wyświetl historię edycji)
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się