Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Chłód

evicca
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

evicca

evicca

Opublikowano
Opublikowano
Gazet strony krzyczą: nie żyje!! 
W radio grają smętne piosenki. 
Jutro znów ktoś kogoś zabije, 
gdy do głosu dojdą demony
 
nienawiści,  szaleństwa,  gniewu,
tak w nas dzisiaj za dużo tego.
My słuchając demonów zewu, 
gdzieś tracimy miłość do ludzi. 
 
Strach wyjść z domu, że ktoś napadnie,
nie ufamy sobie wzajemnie.
Znieczulica empatię kradnie,
o Iekarstwo na nią niełatwo.  
 
Co się stało,  że ludzie bardzo
nieżyczliwi innym się stali?
Trzeba rozbić skorupę twardą,
co powleka nam serca chłodem. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

2
Gaźnik

Gaźnik

Opublikowano
Opublikowano

Niedawno w pewnym temacie pisałem na ten temat. Dużo energii włożyłem w walkę z mową nienawiści w internecie. Niestety poległem. Moje apele odbijały się od ściany. Ministerstwa, fundacje, znani ludzie... Nawet jeżeli ktoś już podjął dyskusje każdy uważał mnie za Dyzia Marzyciela i przestał poważnie traktować...

 

Dzisiaj w końcu zaczęto zatrzymywać ludzi grożących innym śmiercią... Mam cichą nadzieję, że to nie jest tylko popisówka po wylanym mleku. Jednak trudno mi uwierzyć by za tydzień nie było tak jak przed WOŚP.

1
evicca

evicca

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano (edytowane)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety,  też nie robię sobie nadziei,  że coś się zmieni.  Nawet tragiczne wydarzenie z Gdańska pewne środowiska dodatkowo nakręca. Pozdrawiam Cię @Gaźnik i dziękuję za przeczytanie oraz polubienie wiersza. 

Edytowane przez evicca (wyświetl historię edycji)
Gaźnik

Gaźnik

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja już przestałem czytać, bo zbyt mocno tym żyłem. Spotkałem się z tyloma debilnymi teoriami spiskowymi trolli napuszczonymi przez partię obydwóch stron politycznego podziału (ten podział jest tak naprawdę ich układem przeciwko nam), że zacząłem wymiękać...

 

Jednak mimo wszystko wierzę, że chociaż teksty typu "dobrze, że ta kurwa zdechła, następny będzie ...."  jednak będą z urzędu karane. Jest pewna granica, którą internet dawno przekroczył i każda racjonalnie myśląca osoba posiadająca dzieci/wnuki z myślą o młodszym pokoleniu powinna próbować z tego zawrócić...

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • bazyl_prost
      Dehumanizacja

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      dziwna bajka
    • Myszolak
      Flauta

      Przez Myszolak · Opublikowano

      @A.Between Ja widzę w wierszu opowieść o strachu przed działaniem, o pozostawaniu w swojej wyobraźni bo tylko tam jest bezpiecznie i uczucia są pewne. Strach przed tym, że gdy uczucia zostaną skonfrontowane z rzeczywistością, magiczna bańka pęknie.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Na końcu przychodzi refleksja, że ten piękny stan wywołany myślami w końcu i tak się wyczerpie i zużyje, a czas na działanie minie i podmiot zostanie z niczym.   Tytuł "Flauta" też jest niezwykle ciekawy i znaczący, musiałam sprawdzić jego znacznie (Flauta – określenie żeglarskie oznaczające brak wiatru.) Bardzo pasuje do treści wiersza, gdzie unika się wiatru, czyli prawdziwej relacji, pozostając we własnej głowie, gdzie wszystko jest pod kontrolą.
    • Pisarzowiczka
      Dehumanizacja

      Przez Pisarzowiczka · Opublikowano

      Alex do wojska czuł powołanie. Trzeba się bronić – czasy wątpliwe. Gdy wyszkolonym wojem się stanie, wróci pewniejszy, z nowym paliwem.   Tak się złożyło, że go przyjęli do całkiem nowej, ważnej jednostki. Włosy zgolone, mundury w bieli, rękaw obcisły, spodnie do kostki.   Trening od piątej aż do wieczora. Alex wciąż ćwiczył, strzały oddawał i chociaż padał, gdy przyszła pora, rad był, że co dzień rośnie mu wprawa.   Gdy się dowiedział o nowym planie, nie mógł poradzić sobie z dreszczami. Nie miał pojęcia, że mordowanie przyjdzie mu ćwiczyć z androidami.   Bał się niezmiernie, bo te roboty były najnowszej wręcz generacji – niemal jak ludzie. Nie miał ochoty czynić tak chłodnej eksterminacji.   Wszczęli ćwiczenia na poligonie. Szwadron robotów był dość pokaźny. Alex, napięty, w samoobronie strzelił w sześć twarzy, wrogich i strasznych.   Chociaż krzyczały, nie miały ducha. Łzy były sztuczne, krew podrabiana. Gdy Alex ujrzał kable w ich brzuchach, przestał się martwić. Walka udana.   Twarze robotów uległy zmianom. Widział cywili niosących szable. „Strzelać we wroga!” – tak mu kazano, Alex więc strzelał, patrząc na kable.   Przestał przejmować się ich krzykami. To algorytmy krzyczeć im każą. Choć tak prawdziwe, są robotami! Kto by się martwił ich sztuczną twarzą?   Po dwóch miesiącach strzelał w każdego. Nawet przed dziećmi nie miał oporu. Nadal podziwiał kunszt robociego, tak realnego w swym fałszu tworu.   Wreszcie czas przyszedł na test końcowy. Nocą wysłano ich gdzieś na misję. Alex był silny. Czuł się gotowy. Dzisiaj zachwyci swoją komisję.   Plac boju bardzo był autentyczny. Razem ze swoją grupą żołnierzy wybił robotów zastęp dość liczny. Patrzył, jak ciało na ciele leży.   Tylko, cóż… czegoś mu brakowało. Zajrzał na brzuchy, wejrzał w ich lica… Nie ma kabelków! To ludzkie ciało! Chociaż właściwie… co za różnica?   Człowiek czy robot… Oba prawdziwe. Alex powrócił do swojej bazy. Test zaliczony. Uczcił to piwem. Jakie następne będą rozkazy?
    • bazyl_prost
      kolejny dzień

      Przez bazyl_prost · Opublikowano

      @andrew coś jak mój wiersz grząskie piaski? może i tak 
    • andrew
      kolejny dzień

      Przez andrew · Opublikowano

      @bazyl_prost piasek jak myśli...

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...