Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
Gazet strony krzyczą: nie żyje!! 
W radio grają smętne piosenki. 
Jutro znów ktoś kogoś zabije, 
gdy do głosu dojdą demony
 
nienawiści,  szaleństwa,  gniewu,
tak w nas dzisiaj za dużo tego.
My słuchając demonów zewu, 
gdzieś tracimy miłość do ludzi. 
 
Strach wyjść z domu, że ktoś napadnie,
nie ufamy sobie wzajemnie.
Znieczulica empatię kradnie,
o Iekarstwo na nią niełatwo.  
 
Co się stało,  że ludzie bardzo
nieżyczliwi innym się stali?
Trzeba rozbić skorupę twardą,
co powleka nam serca chłodem. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Opublikowano

Niedawno w pewnym temacie pisałem na ten temat. Dużo energii włożyłem w walkę z mową nienawiści w internecie. Niestety poległem. Moje apele odbijały się od ściany. Ministerstwa, fundacje, znani ludzie... Nawet jeżeli ktoś już podjął dyskusje każdy uważał mnie za Dyzia Marzyciela i przestał poważnie traktować...

 

Dzisiaj w końcu zaczęto zatrzymywać ludzi grożących innym śmiercią... Mam cichą nadzieję, że to nie jest tylko popisówka po wylanym mleku. Jednak trudno mi uwierzyć by za tydzień nie było tak jak przed WOŚP.

Opublikowano (edytowane)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niestety,  też nie robię sobie nadziei,  że coś się zmieni.  Nawet tragiczne wydarzenie z Gdańska pewne środowiska dodatkowo nakręca. Pozdrawiam Cię @Gaźnik i dziękuję za przeczytanie oraz polubienie wiersza. 

Edytowane przez evicca (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja już przestałem czytać, bo zbyt mocno tym żyłem. Spotkałem się z tyloma debilnymi teoriami spiskowymi trolli napuszczonymi przez partię obydwóch stron politycznego podziału (ten podział jest tak naprawdę ich układem przeciwko nam), że zacząłem wymiękać...

 

Jednak mimo wszystko wierzę, że chociaż teksty typu "dobrze, że ta kurwa zdechła, następny będzie ...."  jednak będą z urzędu karane. Jest pewna granica, którą internet dawno przekroczył i każda racjonalnie myśląca osoba posiadająca dzieci/wnuki z myślą o młodszym pokoleniu powinna próbować z tego zawrócić...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • na słupie ogłoszeniowym naklejałeś swoje „kocham” jedno na drugim żeby było grubiej żeby nie dało się zdrapać   rozmokły od deszczu porwał je wiatr nie miały korzeni   były prawdą tylko w chwili pisania oddane na przemiał   echo powtarza je bez końca
    • gdy odpłynąłeś za daleko  to wracaj z pierwszą przypływu falą a stuk w kościele niczym echo powie że jesteś a to nie mało   bo jeszcze skrucha pozostała jej miejsce w sercu natychmiast okaż oraz pokutę odmów całą i światu co potrafisz pokaż :)    
    • Tak jest Wszystko co widziałem  Co widzę  Jest  Ale tym razem w spokoju  Rozpisuje się na chwile  Oddycham refleksją zanurzoną w oddechu    Wolny od napięcia  Przeżywam trudne zaistnienia  Istniejące by uczyć  Dlatego cieszę się z trwania  Moich przemyśleń też    Wszystko wokół skąpane w kolorach  Chwila wzniesienia  Jakby w nagrodę za porażkę  Więc o co chodzi? Pewnie o łaskę...   Inaczej jest w samotności  Odseparowany od ludzi  W pokoju  W obecności  Jakoś łatwiej  I to jest to nowe olśnienie    Nadal uwielbiam interakcje  Nadal słodycz przynosi rozmowa  W końcu wnoszę w nie siebie samego  Z tą różnicą że już nie nosi mnie na zasadzie pędu  Pęd zwolnił  Wzrost jest także wolny  Łatwiej dostrzec więc  I odróżnić tematy chwil    Głowa wolna od obsesyjnego myślenia i rozważania  Odpoczywa wraz z ciałem  Teraz mogłyby się pojawić rozważania  Lecz wszystkie rzeczy są skąpane w kolorach  Ożywiane przez światło    To niebo i chmury na nim całują moje oczy  Po prostu jest mi dobrze  Sumienie i trud psychiczny  Zakończyły swoją pracę wczoraj  Jestem w narodzinach  Poprzez odyseję przeszłych zdarzeń  Jestem teraz  Próbując przekazać swoistość istnienia  Dziękuję za uczestnictwo w uniwersalnych prawdach  Dziękuję za lekcje i ich dostrzeganie  I to jak żyje wobec barier i konsekwencji  Przynoszących złość i smutek  Ale także akceptację    Tak się żyje w post manii Ze stabilizatorami  Z książkami 
    • @[email protected] Cóż skleroza Drogi Mirku,                                            zapomniałem... jest nas kilku? Miłego polewania.
    • @KOBIETA Siedziałaś obok mnie                        ale to, tylko Bóg wie.   Pozdrawiam i leję strugę wody na głowę.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...