Nieświadomi

[Teo]

Spadająca gwiazdka szuka wolności
Ucieka z komuny konserwatywnych
ciał niebieskich
Ucieka...ma dość wiszenia bez celu
Odbywa wędrówkę w nieznane
Odwaga –nie powie nikt!
Głupota –mówi świecąca komitywa!

Gwiazdka spada, mknie szczęśliwa!
W nocy widzimy
jak znika na naszym niebie
w innej części świata niezauważona
Widzimy jak parzy Ją atmosfera
zabijająca wolność setką gwiazdek
dziennie–codziennie!

Szczęśliwi, wypowiadamy w niebo życzenia
nie wiedząc, że właśnie zostały zabite czyjeś marzenia!!!

[Antoni Leszczyc]

Krzyczysz w ostatnim wersie - a mnie to w ogóle nie wzrusza.

Przede wszystkim denerwuje mnie ten bałwochwalczy stosunek peela: ja rozumiem, że on się, prawda, z tym meteorem utożsamia, ale nie szukajmy bogów tam gdzie ich nie ma. Zdrobnienie "gwiazdka" jest trochę takie irytujące, tak jak i pisanie "Ją" z litery wielkiej. Zbyt czarno-biało na tym niebie.

Poza tym: na jednym porównaniu się nei da zbudować wiersza. Zwłaszcza, że zakończenie jest zbyt dobitne: zabija pointa ten utwór, banalizuje go. Przecież to samo napisałeś już w pierwszej strofie - po co się powtarzać? Jak supermarket pewien - poezja nie dla idiotów : )

Nie przekonało.

Pozdrawiam, Antek