Potrzebuję Szans

[Cezary Posłuszny]

                                                                                                      12 Listopad 2018
                                            
                                                '' Potrzebuję szans ''

 

Potrzebuję szans, gdyż bez tego - marzną mi ręce w ciepły dzień.
Potrzebuję szans, ponieważ bez nich mówię zimno na ludzi i świat.
Czy, już plotę jedynie garść głupot?
Potrzebuję szans - bez tego nie jestem, samego siebie kawałka chleba wart.
Potrzebuję szans, abym miał stale narzędzia do piłowania nicości krat.
Chcę mówić, że są ludzie słabych dusz.
Chcę uparcie zaspokoić głód, dając mrzonki ckliwych słów.
Każdy, musi wiedzieć o pięknie, ślepej naiwności.
Pomóż mi nie zmieniać się w potwora.
Potrzebuję szans do uciechy z powiewu wiatru przed powrotem do domu.
Potrzebuję szans do uratowania, swych oczu przed rozbiciem się jak tanie szkło. 
Biegłem kiedyś, a dziś idę powoli.
Gdy, powinienem przyspieszyć - brak mi do tego sił, chęci i woli.
Potrzebuję, regularnego tlenu o kolorze twych rumieńców.
Wyblakłem na duszy z barw tęczy, znów.
Potrzebuję zgody na chwalebne, wilcze wycia.
Potrzebuję opoki na moją tarczę, przeciw próżności.
I wiem, że do trzydziestki, tylko ty tą opokę możesz mi  dać.
I wiem, że bez tego nie będę w stanie swojej twarzy poznać.
Niestety, to wiem.... . 

[WarszawiAnka]

Wiersz jak gęsty las: pełen zapachów, odcieni zieleni i niezwykłych odgłosów - ale zaplątałam się w gęstwinie formy...

 

Pozdrawiam

[Stary_Kredens]

wiersz bardzo przemawia, wiele wersów może nawet zachwycić jak choćby ten- " potrzebuję szans do uratowania, swych oczu przed rozbiciem się jak tanie szkło" natomiast zastanowiłabym się nad tymi powtórzeniami , czy są potrzebne , to trochę zaczyna brzmieć jak litania , no wymaga jeszcze pracy ten skądinąd piękny młodzieńczy wiersz.

pozdrawiam kredens