Lubię rozmawiać z wiatrem

[Maria_M]

Chciałam usłyszeć, co wiatr mi powie,
kiedy zobaczy uśmiech na twarzy?
Nic nie powiedział, też się uśmiechnął
i wplótł we włosy świetliki marzeń.

 

A później śmiało, lecz delikatnie 
dotknął policzków, nie bał się wcale,
cicho zanucił znaną melodię,
dłonie obwinął matczynym szalem.

 

Przywołał dawny sielski aromat,
by mi przypomnieć (dziękuję za to)
twarze rodziców i czterech braci,
aż zapachniało drewnianą chatą.

 

Ach, wietrze drogi ja wciąż pamiętam,
w to samo miejsce wracam co roku,
bardzo się cieszę, że też tu jesteś,
a teraz wysusz łzę w moim oku.

 

10.12.2018r.

 

 

 

 

Edytowane 11 Grudnia 2018 przez Maria_M (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

autor: Małgorzata Sadowska Majewska Stara chata

[Silver]

Bardzo ładny wiersz. Można się rozmarzyć

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pozdrawiam

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Myślę, że każdy ma podobne chwile wspomnień. Pięknie dziękuję :) Pozdrawiam serdecznie.

[Silver]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To prawda, zgadza się

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję 

 

 

 

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Zwabił mnie tytuł, wiersz jest piękny ale akurat cytowany fragment skierował moje myśli na inne tory. Teraz dostanę burę :))

Przeczytałam sobie "świetliki marzeń"...i teraz jest doskonały ;)

Uściski i Wybacz :)

[Nata_Kruk]

To znaczy, że lubimy to samo, Mario... mowa o pogaduszkach z wiatrem... :)

Tytuł ślicznie współgra z treścią,  a ta wręcz kołysze. Bardzo ładnie zapisane myśli.

Pozdrawiam.

Edytowane 11 Grudnia 2018 przez Nata_Kruk (wyświetl historię edycji)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Śliczny. :)

 

[Polman]

 

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Co czuje, gdy patrzę taki obraz?

Przykro mi, ale nie odczuwam nic ślicznego w takich pytaniach:

Co po nas zostanie?

Jaki ma sens to co robię?

 

Tam mieszkają już tylko duchy. I ciężko jest się komuś tu pozbierać, dla kogo to miejsce nie jest obojętnym.

 

Edytowane 11 Grudnia 2018 przez Polman (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Moje Ty świetliste oczy, świetliki marzeń, podoba mi się, dziękuję :)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aż się uśmiecham, gdy czytam Twój komentarz, jakbyś delikatniutko pogładziła mnie po sercu:) tak, niezaprzeczalnie lubimy to samo. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Razem z wiatrem pięknie Ci dziękujemy:)

i pozdrawiamy ?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie przesadzaj Polman, głowa do góry, podobne widoki są częścią naszego źycia, są nieuniknionymi elementami przeszłości. Wiem, że budząc wspomnienia, często przywołują smutek, nie za tym, co było, tylko, co teraz jest, w tym miejscu, gdzie nas nie ma. Na szczęście w moim domu rodzinnym tętni życie, ponieważ mieszka tam brat z całą rodziną. Ale opustoszałych domów jest bardzo, bardzo dużo. I tylko wiatr tańczy, pająki i kurz.

Pozdrawiam :) uśmiechnij się

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli nie jest obojętne - tym bardziej jest piękne.

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Pozdrawiam nawzajem .:)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tytuł, to jak imię dla dziecka. Lubię ładne tytuły, bo przyciągają uwagę:) Widzisz, zwabiłam Cię

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Edytowane 11 Grudnia 2018 przez Maria_M (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dokładnie :)

[WarszawiAnka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

:)

[Stary_Kredens]

dobry , miły wiersz

pozdrawiam kredens

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję kredensie:) pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

i na dodatek kwiatek składam