Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Twa wszechobecna miłość krąży pośród ludzi.

gotowa jest wypełnić każde puste serce.

choć broni się, zapiera, masz je w swej opiece,

by kiedy się otworzy, gorycz w nim ostudzić .

 

Mnie też ją dałeś poznać, choć egoizm łudzi,

że trudów moich wieżę wzniosę w poniewierce.

Gdy sam już nie rozumiem co mój język szepce,

Wynosisz mnie ze zgliszczy. Zmywasz com zabrudził.

 

To ja jestem niegodny, rzemyk  u sandała

rozwiązać by namaścić Twoje święte stopy.

Zbyt często moja próżność Cię uzurpowała.

 

Niech teraz Twoja władza wzniesie się nad stropy!

Niech duszę mą ogarnie Chrystusowa chwała!

Niech na całą Ziemię opadną Twe hizopy!

Opublikowano

Piękny, uduchowiony sonet, chociaż również można go nazwać psalmem. Podmiot liryczny głęboko przeżywa swoją więź z Bogiem, wyraża ufność.

Malutka uwaga: ostatni wers zmieniłabym tak: "Niechaj na całą Ziemię spadną Twe hizopy!"

 

Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...