Wiosna kiedyś wróci

[Koziorowska]

WIOSNA KIEDYŚ WRÓCI

 

Czas toczy swój spuchnięty, zwyrodniały garb:
przeważnie pod górę,
od czasu do czasu w dół.

 

Posprzątałam drobiazgowo po obecności
złych, sfrustrowanych dni –
wszystko wreszcie leży na swoim miejscu.

 

Skąpana w samotności,
wychodzę na miasto obiecując, że istnieję –
a tak naprawdę zostaję w pięciu kątach
mojego pokoju, mojej samotni.

 

Gdzieś zawieruszyła mi się dusza,
pora rozwiesić ogłoszenia – koniecznie wspomnieć
o wysokiej nagrodzie dla znalazcy.
Wyprałam wczoraj wspomnienia
sprzed tygodnia,
ale następnego dnia zapomniałam
wyjąć z pralki.

 

Chodź, chodź, udowodnię Ci, że wiosna kiedyś jeszcze
wpadnie do nas na kawkę.

 

Słyszę łoskot spadającej łzy –
zapomniałam podpisać się na koniec listu,
który chowam skrzętnie w szufladzie
z bielizną.
Zbrzydła mi radość,
szczęście przestało interesować.

 

Czy jesteś ze mną, aniele? Czy opiekujesz się
moją przeszłością
i oswajasz z dalszym ciągiem?
Ciężkie są te pragnienia, chyba nie dam rady
iść dalej.

 

Stróżu, otul mnie swymi skrzydłami,
niech przestanę odróżniać
dzień od nocy,
miłość od samotności,
życie od śmierci.
Wczep się w moją duszę, rozbierz,
zrób to, na co masz chęć…
Na mnie nie czeka więcej, niż kolejny
bury, pusty świt – początek dnia,
który znów jest nam przeszkodą.

 

Zasnę dziś, a obudzę się dopiero,
gdy Twe kroki ponownie zaszeleszczą
na podjeździe mego serca…

[beta_b]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Całość dobra i spokojnie można przenieść do "gotowych" - ale ten fragment wzbudził mój niepokój. Skąd aspekt seksualny w takim tekście? Nie umiem sobie tego poukładać, chyba że aniołem jest mężczyzną - ale w takiej postaci też mi zgrzyta. Chyba, że za stara jestem na podobne utwory... 

bb

Edytowane 20 Listopada 2018 przez beta_b (wyświetl historię edycji)