Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jesień - czas przemijania

Bartosz (Rufus) Osojca
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Bartosz (Rufus) Osojca

Bartosz (Rufus) Osojca

Opublikowano
Opublikowano

Zefiru głuchy pomruk, szept jesieni

Na gruncie, pośród cnej listowia toni

Nad ziemią, pośród pstrej jesiennej woni

Zachodu pobrzask skrzy, wśród buków cieni

 

Gdzie był onegdaj bujny zwał zieleni

Ponura śmierci chwila życie goni

A życie to się wżdy przed końcem broni

Lecz przetrwa tylko goły stos kamieni

 

Bo wszystko niczym świecy blask przemija

Czy to jednakże gorzkich zmartwień powód?

Bo kiedy śmierć iglaste szpony wbija

To pasmo życia, jego magii dowód

 

Bo nikt nie skończy tej jesiennej doli

Więc wciąż zostaje nam memento mori

 

 

1
Bartosz (Rufus) Osojca

Bartosz (Rufus) Osojca

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję za komentarz. Chyba faktycznie powinienem się trochę ograniczyć z metrum. Jednak bardzo miło, że znalazł się tutaj ktoś kto potrafi je docenić :) Z ostatniego raczej po prostu wyszedł taki dziwoląg – bardzo chciałem użyć memento mori.

Jeszcze raz dziękuję za komentarz i pozdrawiam :)

1

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Waldemar_Talar_Talar
      Pamiętanie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witam - faktycznie pamiętanie może boleć - ja wolę by cieszyło -               tak to działa - ciekawy wiersz - budzi refleksje -                                                                                                 Pzdr.serdecznie.                
    • tie-break
      dziwadło

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Alicja_Wysocka Dobra, dobra, herbatkę Ci postawię na osłodę.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      (AI - Deep Dream Generator)   A w tych notesikach możesz zapisywać sobie pomysły na wiersze, bo one lubią uciekać z głowy.
    • tie-break
      krwawnica

      Przez tie-break · Opublikowano

      @Gosława

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Dla mnie to jest bardzo smutny, pełen desperacji wers. Bo takie pojmowanie miłości wskazuje na to, że peelkę musiało boleśnie dotknąć wiele doświadczeń, z którymi, z oczywistych względów, nie mogła sobie w mądry sposób poradzić. Proste życie w wiejskiej rzeczywistości, w dawnych czasach, raczej nie sprzyjało przepracowywaniu cierpienia. Makatka nad łóżkiem jest kwintesencją tej rzeczywistości. W miłość - w małżeństwo - kobieta uciekała przed wieloma rzeczami - przemocą, biedą, wstydem. I zazwyczaj trafiała w ten sam zaklęty krąg, gdzie nic się nie zmieniało, a o bólu się nie mówiło. I ten wzorzec funkcjonował w kolejnych pokoleniach. A przecież miłość powinna być nie środkiem, ale celem samym w sobie.
    • Alicja_Wysocka
      dziwadło

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @tie-breakAłaaa :) @Berenika97Bereniczko, ja Ciebie zjem kiedyś :)
    • Waldemar_Talar_Talar
      Odśnieżanie

      Przez Waldemar_Talar_Talar · Opublikowano

      Witaj - „Dzieci do domu! na mrozie zostają te dwa Bałwany, jeden ze śniegu, a drugi stary i głupi!” - ale żona pojechała - moim zdaniem powinna się cieszyć - no ale różne są żony  -                                                                                                            Pzdr.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...