Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

do najgłębszych sięgając wspomnień

Joachim Burbank
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Joachim Burbank

Joachim Burbank

Opublikowano
Opublikowano

najsłodszy życia stan
pamiętam
marcepanowy chlebek
w słoneczny dzień
 

mały chłopiec czekający na ojca
z naiwną nadzieją oblizując palce
 

to nie jego wina
że zamknęli granice
gdy pan generał 
zarządził to
 

może w końcu się zjawi
nie dziś to jutro
prawda mamo
 

tak synku
pan listonosz przyniósł list
i małą paczkę dla ciebie
to musi na razie wystarczyć
więc nie zjedz wszystkiego od razu
 

2
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Otrzymana nadzieja w małej paczce, której nie powinno się od razu całej "zjeść", bo ma wystarczyć na dłużej... Bardzo piękna myśl czy nawet mądrość na końcu tego opisującego wzruszającą scenę dziecięcego przeżywania wiersza. :) Pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • hollow man
      Lodówka mruga

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Gdzie pustka Gdzie pustka Gdy Cię Z Miłości Obślini Czterolatek
    • hollow man
      Grillując marshmallow

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Poet Ka tylko czemu      róż oblekła   przezroczysta   błękitna warstwa   Hmmm... Jaką wspólną zagadkę mogłaby mieć Barbie ze Sfinksem...
    • Stukacz
      Eteryczne światy

      Przez Stukacz · Opublikowano

      Wszystko gniewem i mrokiem przemawia Więc się usuwam i snuję słowa tajemne Lecz Twoje serce wysłuchania odmawia Woli proste jak Ty – ładne, przyjemne   Świat marzeń to motyl, który przeminął Nim doczekał zmierzchu letniej przygody Tak mnie dar ludzkich problemów ominął Choć nie oszczędził burzowej pogody   Dziś zagadki, tajemnice we wnętrzu pełzają Siecią fal snują w myślach ból niepewny Złorzeczą, sprawy w labirynt gmatwają Których byłem jak Ty – prawie pewny   Może wszystko się śniło: życie, konanie A w przerwach słodko słowa dźwięczały A wystarczyło mi powiedzieć: kochanie I byłbym szczęśliwszy, spełniony cały   Jednak nękały tajemnice, zakazane światy Kusiły gwiazdy dalekie: złote, srebrzyste I goniłem je z nadzieją myślami. A Ty? Piękniejsza niż te nieba gwiaździste...   I nęciły mnie światy ciemne, zakazane A przeznaczenie – męka żywota mojego To anioły i demony za życia poznane Już się nie pytam: dlaczego?
    • marekg
      -wiersz o ...

      Przez marekg · Opublikowano

      na pniu ściętego dnia słońce umiera w ciszy potem zgładzono księżyc jego blask turla się w zaświatach na publicznym niebie znika noga lewa potem prawa w przeciągu istnienia nasze życie czas wypadł mi z rąk bezpowrotnie
    • hollow man
      FIFA World Cup 2026

      Przez hollow man · Opublikowano

      @Magdalena Znaczy Obecność Więcej niż Ty i One Zrozumiecie Będziesz w Nich Żyła Jak Dobry Płomień   @Marek.zak1 Błagam Cię, nawet nie próbuj bronić Argentyńczyków. Oni nie byli zmęczeni. Oni wiedzieli, że są za słabi na Hiszpanię już po paru minutach. Nawet nie udawali, że grają w piłkę.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...