Domek dębowy

[olkuks33]

W domku tym oto drewnianym,

są meble dębowe całe.

Liście gdzieniegdzie suche, 

urodzajne, a jednak kruche.

Trawa wyrasta z podłogi, 

a to pokrzywy kłują me nogi.

Na suficie wierzba,

rośnie spod żyrandola.

Właśnie taka jest moja dola. 

Świece parzą me dłonie, 

Łez coraz więcej na dąb uronię. 

Cisza ogromna, wierzyć się nie chce!

Dąb poruszył moje serce. 

Wierzba z sufitu płacze wraz ze mną, 

za oknem półmrok, zaraz już ciemno. 

Pamiętajcie więc, moi mili

dąb odpoczynek wieczny moją duszę umili.

Edytowane 30 Sierpnia 2018 przez olkuks33 (wyświetl historię edycji)

[jan_komułzykant]

fajne, popraw tylko kują na kłują.

Pozdrawiam.

 

nie masz jak dębowa jesionka,

na deszcz, mróz i słotę,

nie przepuści słonka

i kałuży z błotem

wszem da zaporę

łącznie z "a ja gorę".

;)

 

[Andrzej_Wojnowski]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Osobiście wolę sosnę.

 

                                                             pozdrawiam                                                    

[olkuks33]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję serdecznie:)

[olkuks33]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

a mnie bardziej urzekł dąb;)

[beta_b]

„Sześć stop pod ziemią” i bajeczna trumna. Urocze. :D 

bb

[Maria_M]

Witaj! Pierwszy raz czytam wiersz o trumnie i jestem tym ciut zaskoczona. Czekam na inną tematykę.

Pozdrawiam :)

[Andrzej_Wojnowski]

 Skojarzył mi się  Twój Wiersz z Nohavicą.

 

 

 

                                                      pozdrawiam