Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nie chcę już

Gość

Przez Gość
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

.

Nie chcę już

 

... gdy jak góra przede mną stajesz

oczu zasłaniać

cię omijać

chcę wspinać się

po twym zboczu, prawdo

do nieba

 

innej drogi nie ma.

 

.

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Waldemar_Talar_Talar

Waldemar_Talar_Talar

Opublikowano
Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Gdy ktoś coś nam przesłanie to już jest kłopot - nie dokońca zgadzam się z tą prawdą nie wszystkie

prowadzą do nieba.

                                                                                                                                                                                        Pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Tak, Waldemarze, nie wszystkie prawdy są piękne i uszczęśliwiające, nie wszystkie są niebem, ale ich poznawanie i przyjmowanie, przybliża mnie do nieba, bo oczyszcza mnie z fałszu, czyni prawdziwą, zjednoczona z rzeczywistością. O tym piszę. Dziękuję Ci za czytanie i refleksję. Pozdrawiam. :)

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszy mnie twoja ocena mojej miniaturki i to, że Cię zatrzymała. :) Pozdrawiam :)

Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, ta radość często nie jest od razu, bo tę gorzką prawdę trzeba najpierw przełknąć i powoli przyswoić.., i nie jest to taka "zwykła" radość z szerokim uśmiechem na ustach, a raczej taki wewnętrzny spokój, ulga i harmonia ze ze sobą i światem, zbliżenie do nich. To mój temat ostatnio i wielkie odkrycie. Dziękuję serdecznie za twój komentarz, podbudował mnie. :)

  • 4 tygodnie później...
Gość

Gość

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie potrafiłam tego inaczej napisać, bo oddaję tym moje rzeczywiste doświadczenie - dotarcie poprzez osobiste doznania do czegoś, w co wierzę jako absolutne, wszechobecne i wszystkiego i wszystkich dotyczące... To nie dydaktyzm, a wiara. Pozdrawiam :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Migrena
      nienasycenie miłością

      Przez Migrena · Opublikowano

      @vioara stelelor   "do dupy to jest takie gadanie".   tak i nie.     bo nie chodzi o to że ja jestem do dupy. to tylko słowa które próbują ogarnąć to co ciężkie,  moment w języku,  próba uchwycenia siebie w ruchu co w środku się wije i pulsuje. Twoje "do dupy to jest gadanie” trafia w sedno ! prawda nie zamyka się w jednym zdaniu. ja nie jestem zdaniem. ja jestem tym co przechodzi przez słowa. tym co doświadcza przyczyn i skutków. tym co w relacji czuje własną wagę. ktoś zawsze bywa bardziej odpowiedzialny. nie ma tu wyroku wiecznego są tylko ruchy, błędy, niedopatrzenia. czasem ja w tym momencie jestem bardziej "do dupy” czasem ktos w innym i to nie czyni nas gorszymi ani nie definiuje nas na zawsze. heidegger mówi: słowa nie są bytem ale  są ruchem bycia próbą uchwycenia czegoś co ucieka . a wittgenstein dodaje :granice mojego języka są granicami mojego świata. każde zdanie o sobie to tylko rys tego świata. egzystencjalnie ( sartre ) -  człowiek jest projektem nie definicją nie wyrokiem. "jestem do dupy” to projekt chwilowy. nie esencja. nie kraniec. więc gadanie o sobie w bólu to próba uchwycenia siebie w czasie a  nie stygmatyzowania siebie na zawsze . to ciężar słów który mowi o dynamice rzeczy,  o tym kto, kiedy i jak wpływa na świat. i w końcu to co przechodzi przez nas i przez słowa jest większe niż każde zdanie. jest prawdziwsze niż każdy wyrok który moglibysmy wypowiedzieć o sobie.     wiem do kogo to piszę !   wiem, że to świetnie rozumiesz .   ale napisać musialem.     @huzarc   jak umiałem, tak napisałem !   dziękuję, ze jesteś.       @wiedźma   dziękuję za wspaniały i ciepły koment.   pozdrawiam :)      
    • huzarc
      Przylep

      Przez huzarc · Opublikowano

      Skurczony do onomatopei przylep tęsknoty przesuwa przez chromowany zgrzyt zapis czasu, nim, zwrócony w transie zwieszonego nawiasu, odsłoni nagie piersi lubieżnej cnoty.   Uczysz mnie, rozłożona na lazurowym runie, rozmycia, gdy - już rozprężona martwym dotykiem - mego potu malujesz miękko rumianym krzykiem swego ciała światłość śmierci na mrocznym biegunie.  
    • wiedźma
      Nie każde dziś jest snem, ale może być

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Dziękuję,  tego mi dziś było trzeba. Pozdrawiam. 
    • Alicja_Wysocka
      nienasycenie miłością

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Migrena Masz w tym wierszu ogrom obrazów i emocji - aż się przelewa jak rzeka po deszczu. Czyta się to jak głód, który naprawdę nie zna nasycenia. Ale w komentarzu zrobiło mi się smutno. Nie mów o sobie w ten sposób. Czasem ktoś odchodzi nie dlatego, że z nami coś nie tak, tylko dlatego, że nie umie unieść tego, co dostaje. A Twój wiersz pokazuje, że dajesz bardzo dużo. Serdeczności :)
    • wiedźma
      Białe myśli na niebie

      Przez wiedźma · Opublikowano

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       Bardzo podoba mi się forma.  Ulotne chwile . Pozdrawiam. 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...