wiersz który walczy sam o siebie

[Gość]

joanna d'arc to rewolucyjne hasło
które nie spłonęło na stosie
za brudne pieniądze kapitalizmu
za wystrzały z karabinu
w powietrze nad głowami polityków

 

nie jesteśmy niemą krucjatą
jesteśmy bezkrwawą rewolucją

 

politycy modlą się w święta kościelne
za system kapitalistyczny
obywatele zażywają różowe kwasy
i konserwanty w hamburgerach
w państwach opartych na wyzysku

 

nie jesteśmy pustą mową
tworzoną przez korporacje
w naszych mózgach płonące stosy
w ogniu greckie barykady
hasła antykapitalistycznej rewolucji

Edytowane 8 Sierpnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Daję serce za różowe kwasy i konserwanty w hamburgerach. Dobre. To się nazywa wspólczesna poezja.

:)

[Gość]

:))))

[Luule]

Jestem za. Celem otępienie mas, ale te masy jeszcze myślą i czują bunt, choć może to za mało, by doprowadzić do 'zdrowej rewolucji'. To taka myśl pod wpływem tych hamburgerów. Całego wiersza niestety nie potrafię dosłownie odczytać. Ale tak, w głowach ogień. pzdr

[Nata_Kruk]

Ja, w sumie cały 'czytam'. ale podpinam się także pod słowa Luule.

Dodam jedynie, że pierwsza fajna (akurat niedawno czytałam o J. D'arc.) oraz przejście do następnej. 

Kolejne dwie, tak troszkę, jakby nota do jakiegoś magazynu. Niemniej, tematowi - tak.

Pozdrawiam.

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

wiersz ma trochę undergroundowy charakter i pisałem go jak byłem jeszcze politycznie zaangażowany środowiska anarchistyczne,  myśli przedstawione w wierszu mają raczej luźny charakter choć rekwizyty są zebrane z wyżej wymienionej filozofii, dziękuję za czytanie

[Gość]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję Natalio za pochylenie się nad tekstem, faktycznie wychodzi trochę nota na końcu, chociaż ten efekt mogę zaakceptować, może jeszcze to przemyślę, dziękuję serdecznie za czytanie

Edytowane 9 Sierpnia 2018 przez Gość (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cześć Radio, tak znamy Grecję starożytną, jej piękno przetrwało do dziś i mity. 

U Ciebie - współczesność Grecji. Podziwiam wymowę Twojego wiersza. To manifest. 

 

Fajnie też - zacząłeś historycznym wątkiem, poprzez różne stadia "rozwoju" ludzkości, jest ogień - symbol oświecenia, ale i zniszczenia. Grecki płomień olimpijski - dobre w porównaniu z wersem, który przytoczyłam powyżej. 

Igrzyska w starożytnej Grecji odbywały się tylko wtedy, gdy panował pokój. Tej zasady przestrzegały wszystkie greckie polis.

 

A w Twoim wierszu:

Jak mówił W. Churchill:

 

Polityka jest niemal tak samo ekscytująca jak wojna, tyle że bardziej niebezpieczna. Na wojnie bowiem można być zabitym tylko raz, a w polityce po wielokroć.

 

Pozdrawiam J.