Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

.

Och, duszo ..

 

.. zbolała nie zmuszaj mi ciała

do grzechu

 

ty, moje słońce

 

gdy jesteś ciężarem

to z trudem cię niosę, nie wzniosę wysoko

ku niebu

 

a w ziemi pogrążę.

.

 

.

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Cześć duszko. Fajne, tylko smutne. Zbolała dusza - zmusza ciało do grzechu? Taki horror trochę. I ta ziemia!

A tak w ogóle, to jestem Justyna, miło powitać i miło czytać. :)))

 

Mam krótkie coś takie dla Ciebie - Twój wiersz dał natchnienie, mogę?

 

Porwało duszę ciało

do tanga z Buenos Aires.

szalało owo ciało,

bo duszę oszukało.

 

Na ciele suknia rozdarta:

- Po czarta mi to, po czarta?

 

Dusza krzyczy: 

- Bo warto, warto!

 

Taniec z burdeli ofiarować elicie,

teraz ona pomoże biedocie? 

 

 

Jeszcze raz pozdrawiam - Justyna.

 

 

 

 

Opublikowano (edytowane)

Dziękuję, Justyno,  za miłe powitanie i pocieszenie mojej duszy twoim ślicznym  roztańczonym wierszem :)

 

Ale... w tym właśnie roztańczeniu może dojść do utraty umiaru, jeśli dusza bardzo cierpi i szukamy dla niej rozpaczliwie pocieszenia poprzez ciało - nie tylko w tańcu, ale tez w jedzeniu, piciu i ... zamiast zajrzeć w nią i zrozumieć jej problem. Dlatego zwracam się w moim wierszu do duszy, ale rzeczywiście zastawiam jej problem otwarty, i tym samym tez czytelnika w przygnębieniu... Tak, masz rację. :) Ale myślę, że i to jest czasem potrzebne - po to, żeby zwrócić uwagę na to, gdzie jest cierpienie. I chyba o to mi chodziło.

 

Pozdrawiam serdecznie i miłego wieczoru :)

.

 

Edytowane przez Gość (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Chciałbym zapisać w tobie całe moje życie literami rodzącymi się dla ciebie codziennie bez przecinków jednym miłości tchnieniem całą epopeję uczuć z pamięci wypowiedzieć w bibliotece myśli czytam cię co dzień od nowa zakochany w prologu wciąż na pierwszej stronie oddałem ci duszę by odczytać lekturę serca byś nie była tylko analfabetycznym marzeniem chociaż nie widziałem piękna okładki nie zapamiętałem tytułu zakochania pragnę ci dać wszystkie książki uczuć żebyś nie tylko streszczenie przeczytała
    • @Łukasz Wiesław Jasiński Gdzie rozdawali roztropność? Pytał przechodzień przechodnia Zarzucasz ją mnie? Na barki włożyłem za dużo to przez to  powoli idziemy przełęczą        
    • @Łukasz Wiesław Jasiński   po to są różne działy, żeby wrzucać wiersze nie wiemy czy ktoś właśnie napisał, czy to napisane wcześniej   świat wiersza rządzi się innymi prawami...co w prozie może wydawać się chaotyczne...w poezji ma swoją własną logikę    niektórzy dają swoje wiersze do oceny AI, jeśli  tak byś zrobił i AI wskazałoby miejsca do poprawy?   powiedzmy, że poprosiłbyś AI o ocenę swojego wiersza w skali od 1 do 10 i nie byłbyś zadowolony z oceny oraz wskazanych miejsc do poprawy, co wtedy z publikacją?   czy uważasz, że ocena użytkownika portalu będzie bardziej miarodajna, niż ocena AI?   moim zdaniem cała wartość wpisów na portalu wynika z subiektywnych spostrzeżeń, bo i czar wiersza jest kwestią subiektywną          
    • Nie tylko w oczy patrzenie czy wzajemny uścisk dłoń trzeba do tego większej mocy Muszą chcieć tego dwa serca by nowe życie światło ujrzało czując że było oczekiwane. By dwa serca i dwie dusze umiały podjąć decyzje mędrca w której tkwi tylko troska. By ta mała śliczna istota czuła że jest i będzie zawsze przez nie kochana.
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...