Życie bywa parszywe

[Waldemar_Talar_Talar]

czy miłość zasługuje na to by ją opluwać

wyśmiewać wyrzekać podstawiać nogi

karać za to że jest

 

nie - nie  zasługuje ale życie bywa parszywe

nie umie choć bardzo chce by było inaczej

lecz jest bezradne

 

bo ktoś lub coś boi się jej mimo że jest

delikatna jak mgła potrafi przemawiać

wieloma zmysłami

 

to nic że bywa jak róża że czasem ukłuje 

zaboli -  mimo to zawraca by pieścić

tulić czyli mówiąc wprost kochać

 

dlatego brzydzi mnie gdy słyszę jak  inni

potrafią nie wierzyć że nas świat

miłość zbudowała 

 

 

 

 

Edytowane 19 Kwietnia 2018 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Justyna Adamczewska]

Waldemarze, ludzie boją się miłości, boją się odrzucenia, choć Ty w wierszu napisałeś, że ona wraca. I wtedy szczęście, budulec. Tak, bez miłości nie byłoby niczego . 

Jednak, co trochę razi, to używanie w powyższym słów typu:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Jednak, z drugiej strony, pokazują one, jak b. może oburzać zawikłanie doczesności. Pozdrawiam. Justyna. "

[Waldemar_Talar_Talar]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witaj Justynko - miło że tak obszernie  napisałaś pod wierszem.

Jak wspomniałaś owe słowa maja zadanie do spełnienia więc

niech zostaną - jeszcze raz wielkie dziękuje za czytanie.

                                                                                                      Ślę ukłony i pozdrowienia. 

[Justyna Adamczewska]

Waldku, fajnie czyta się Twoje wiersze. Pozdrawiam Justyna. :))