Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

metafizyka nonsensu

modis
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

modis

modis

Opublikowano
Opublikowano

czas jest w nas a poza czasem jest pozautrwalona

jak napisy na murach nie stąpając po ziemi i nie unosząc się

w chmurach dotykamy sedna tego co jest pomiędzy sensu

przędzą słowa a mową mową mówioną ciszą

w dźwięku wsłuchaną w jednym znaku wypowiedzianą

ciągi liter jak bezgłośna pieśń co z upływem czasu

pokrywa się rdzą znaczeń dosztukowanych omówień w gabinetach

klasyfikujących entomologów którzy z szpilkami w kościstych

dłoniach cyzelują znawstwo  przedmiotów bezkrwistych i ulotnych

nietrwałych i zmiennych jakimi są słowa i czas i bezmiar i brak

i obecność w nieobecności stop istniejącego z nieistniejącym

stop kropka cudzysłów i znak będący zaledwie czy aż symbolem

symbolu kropka

 

metafizyka sensu

 

wiersze wzrastają z nasion zapomnienia tego co było

a co nigdy się nie zmienia kwitną w umysłach

które są ich glebą kwitną w sercach co karmią się niewiedzą

wieczność jest chwilą pokrytą patyną trwaniem i trwonieniem

uchwyconą zmysłami smaku dotyku wzroku słuchu i powonieniem

krzyk jest milczeniem choć nie ma ust poprzez które słowa

rodzić by się mogły w świecie zgiełku i wrzawy - pisane dla zabawy

nie dla utrwalenia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Berenika97
      Biała cisza.

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Jacek_Suchowicz   Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)    Lecz choć spóźnione, to ciepłe tchnienie Potrafi skruszyć najtwardszy głaz. Zanim zapadnie głuche milczenie, Warto spróbować – choć ten jeden raz. Bo gdy odwilży poczujemy drżenie, Nawet na lodzie wyrośnie kwiat. Żal to nie tylko smutne wspomnienie, Lecz most, co łączy pęknięty świat. @vioara stelelor   Dziękuję za to połączenie - i za to, że dostrzegłaś tę granicę. Wiersz rzeczywiście dotyczy myśli samobójczych, konkretnie z ksiązki, gdzie bohaterka właśnie tak - stopniowo oswaja tę myśl. To, co opisałaś jako "krystalizowanie się wewnętrznej siły", w tej narracji jest czymś odwrotnym- pozornym uspokojeniem, które jest właśnie niebezpieczne, bo piękne. Wiersz stara się to pokazać od środka, bez oceniania.  Dziękuję Ci za tak głęboką analizę. To dla mnie bardzo ciekawa perspektywa. 
    • Simon Tracy
      ***

      Przez Simon Tracy · Opublikowano

      @Lenore Grey Bardzo lubię wszelkie wiersze i piosenki z motywem nocnego okna.
    • A.Between
      Akt pierwszy : Ja

      Przez A.Between · Opublikowano

      @Christine Ty też się napracowałaś

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Jacek_Suchowicz
      Sufler

      Przez Jacek_Suchowicz · Opublikowano

      @iwonaroma w różnych płaszczyznach można pojąć ale czy we wszystkich zrozumieć - nie da się   gdy tak się człowiek wokół rozejrzy wsłucha się w siebie radio internet to z przerażeniem zaraz namierzy mnóstwo suflerów w nocy i we dnie   kiedy zaprzęgnie szare komórki wybierze to co najwartościowsze i zaprzestanie powtarzać bzdurki to co jest dobre natychmiast poprze  ... :)
    • Berenika97
      ***

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Lenore Grey   Wiersz działa jak to okno - wpuszcza tylko tyle światła ile trzeba. Pęd wierzbiny i serafiny w jednym półmroku, jedno naturalne drugie nadprzyrodzone, i żadne nie jest pewne. Bardzo oszczędne i bardzo skuteczne. :) Pozdrawiam. :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...