z półki

[jan_komułzykant]

każdego ranka kiedy trwa zamieć ty pewnie

pijesz kawę lub śmieci po mnie wyrzucasz

do mnie jakiś koleś wpada oczywiście

nic przeciw nie mam siema rzuca

grzecznie przez ramię i segreguje

 

w mojej głowie pozostałości

wszystkie po tobie

twoje

 

w części popieram tę segregację jednak

doskwiera mi ich przepływ znacz(n)y

dużo tych kolesi a ilość ma wpływ

i wciąż paraliżuje wypala z pamięci

słońce na twojej twarzy i w nas

zachodzące potem zmiany

przerażenie na amen

z nich wywołane

to twoje

 

ja

 

też tak kiedyś boga szukałem

po rtęci nałykałem się Jego

jak foka a oni że nic to

mówili jak ja kiedyś

kiedy marzyło się

wyrko albo mróz

mniejszy

 

kiedy w szczęściu wciąż jeszcze

zasypiałem na tysiącach

metrów bez heksów

z maligną

tylko

Edytowane 20 Sierpnia 2018 przez jan_komułzykant (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj -  bardzo mi się podoba twój wiersz ma to coś czego szukam w wierszach.

A zresztą co tu pisać - jest fajnie i już.

                                                                                                                                                   Pozd.

 

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

cieszę się Waldku, że znalazłeś też coś dla siebie.

Bardzo dziękuję i pozdrawiam.

[Maria_M]

Jak czytam, to myśli skaczą z jednego tematu na drugi, nie ogarniam o czym piszesz?

Natomiast sam układ graficzny wiersza jest piękny i przykuwa moją uwagę, lubię harmonię, nawet w literach, wyrazach, ogólnie w życiu.

Pozdrawiam :) MM

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

o czym piszę, chyba o życiu, w różnych momentach, cyklach, zapamiętanych fragmentach.

Też lubię harmonię, chyba jak każdy i chociaż niektórym może wydawać się, że nie przywiązują do tego wagi, to nieprzypadkowo np. w muzeach ludzi zatrzymują pewne niewytłumaczalne rzeczy - chociażby proporcje obrazów, nie tylko sam temat. Na pewno słyszałaś o czymś takim, jak złoty podział. To ideał harmonii właśnie, jak np. kształt amonitów, a dziś muszle ślimaków.

Dzięki za odwiedziny, pozdrawiam.

[Połeta]

Taką mam refleksję co do tego wiersza, że pierwsza miłość i troska o Nią, nigdy nie umiera. Tylko czasem chowa się w zakamarkach psychiki i czasem powstaje z tego wiersz. Miłość, ból, Bóg, Szczęście.Twój wiersz jest jak pierś "przeżytym, przeżywanym" życiem wypełniona.

[beta_b]

Ciekawi mnie Twoja wrażliwość i świat przez nią filtrowany. Jakbym oglądała to na zewnątrz przez inne okulary. Podoba mi się tekst. Takich proszę więcej. 

bb

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeżeli heksa  to wiedźma, czarownica, no to dużo rozjaśnia i wyjaśnia.

Pozdrawiam :)

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

ciekawy odbiór, do tego bardzo poetycki i przyznaję masz sporo racji, mimo że z nie całkiem młodej to się piesi wyrwało ;)) W każdym razie bardzo dziękuję za tę wnikliwą analizę.

Pozdrowienia

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie obiecuję, ale się postaram :)

a wrażliwość, na pewno każdy ma inną, jakiś własny filtr, albo nawet kilka i poza procentowym stopniem i umiejętnością jej wyrażania, kamuflowania lub wręcz ekshibicjonizmu, różnią nas jak zwykle jakieś szczegóły. I całe szczęście ;))

Dzięki beto, pozdrawiam.

[jan_komułzykant]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

nie, w tym przypadku nie chodzi o wiedźmę, więc bardziej rozjaśni raczej to:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki, jeszcze raz.