Starość

[Bolesław_Pączyński]

Starość do mnie zawitała,                                                                          

bez proszenia, w trepach wlazła,

pomarszczona taka cała,

wychudzona i pobladła.

 

O nic nawet mnie nie pyta

w kącie siadła przygarbiona,

skromnie tylko jest okryta,

zgrzebną chustą na ramionach.

 

Wynędzniała taka była,

do syta ją nakarmiłem,

ta zaczęła się przymilać,

więc się nad nią użaliłem.

 

Z radości aż podskoczyła

- Mój ci! - Krzyczy- Mój a juści!

Ramionami otuliła,

mówiąc że mnie nie opuści.

 

Starością się nie rozczulaj,

rozleniwi i zniewoli,

więc korzystaj i używaj,

póki zdrowie ci pozwoli.

                                            11.02.2018r.

Edytowane 14 Lutego 2018 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[Krzysic4 czarno bialym]

Więc do syta nakarmiłem

Ta zaczęła się przymilać

To się nad nią użaliłem

 

Resztę jednak sam przerobisz 

Nie chcę mieszać w twoim garnku 

Byle Cię nie naszła starość 

No do dzieła nocny marku

 

Edytowane 13 Lutego 2018 przez Marcin Krzysica (wyświetl historię edycji)

[azk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Do mnie przyjedzie jutro :) Pozdrawiam

[Maria_M]

Pomysł dobry, dwie pierwsze zwrotki w porządku, ale od trzeciej należałoby poprawić rytm, dopieścić wersy. :)))

[Waldemar_Talar_Talar]

Witam -  myślę że starość nie tak   -  trzeba tylko się jej nauczyć.

                                                                                                                             Pozd.

[Oxyvia]

Starość ma swoje prawa i przywileje, i nawet uroki. Tylko - jak napisał Waldemar - trzeba się jej nauczyć. Bardzo to mądre.

Fajny wiersz.

Nie daj starości pomiatać sobą, tylko naucz się ją wykorzystywać dla swojej wolności i radości. :)

Edytowane 14 Lutego 2018 przez Oxyvia (wyświetl historię edycji)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Możesz mieszać nie ma sprawy

po to wiersz na zieleniaku,

dobre twoje są przyprawy,

może dodam je do smaku.

 

Dzięki Marcinie, pozdrawiam:)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Przeszedłem na emeryturę, też ją przytulę:)

Z pozdrowieniem:)

 

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Maks, Pozdrawiam:))

Edytowane 14 Lutego 2018 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[Jacek_Suchowicz]

i tutaj też ćwiczenia:

 

Starość do mnie zawitała,                                                                          

bez proszenia, w trepach wlazła,

pomarszczona taka cała,

wychudzona i pobladła.

 

O nic nawet mnie nie pyta

w kącie siadła przygarbiona,

przemarznięta, nie okryta,

zgrzebną chustą na ramionach.

 

Wynędzniała taka była,

nakarmiłem ją do syta,

więc zaczęła się przymilać,

czule mnie za rękę chwyta

 

i z radości podskoczyła

- Mój ci! - Krzyczy- Mój a juści!

ramionami  otuliła,

mówiąc że mnie nie opuści.

 

cóż żyjemy sobie razem

nawet dało się polubić

wbrew pozorom ma plik zalet

choćby temperament  studzi

 

polegiwać jej nie daję

dziś spacery sauna basen

mam figurę wcale wcale

na rowerku jeżdżę czasem

 

sama do mnie rzekła skromnie

jeszcze życie jest dla ciebie

jeśli będziesz żył rozsądnie

to nie prędko będziesz w niebie

Edytowane 14 Lutego 2018 przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację Waldemarze.

Dziekuję i pozdrawiam:)

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, tak, tak do wszystkiego trzeba się przystosować:)

Miłego:))

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Taką starość chętnię przyjmę,

jeżeli się wejść jej uda,

skoro sauna, basen, spacer,

lepsza taka, niż Maruda.

:))))))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niech ta starość przystosuje się do Twojego zdrowia i temperamentu. :)

Miłego! :)))

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dziękuję dobre twoje dodatkowe strofy:)

 

na ryby ze mną wyskoczy

i na grzyby też czasami

bezustannie za mną kroczy

i zgoda jest miedzy nami

 

wciąż o sobie przypomina

a jest szczera i nie kłamie

lekceważyć ją zaczynam

to dokucza w kościach łamie

 

pilnuje bym nie forsował

i pamiętał o tym stale

chyba dobra to metoda

nie za wiele i z umiarem

 

 

 

 

Edytowane 14 Lutego 2018 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[Maria_M]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Lubię pozytywne nastawienie do wszystkiego, a tym bardziej do starości. Bo jakież mamy inne wyjście. Wszystkiego dobrego Bolesławie :)))))

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję, lubię aktywny tryb życia, nie narzekam las ryby, rower.

[Luule]

Podoba mi się w tym wierszu moment w 3 i 4 zwrotce, to usidlenie. Nie wiem, czy określenie 'groteskowe' będzie tu dobre? Dzięki temu wiersz dla mnie nabrał kolorytu, którego z początku nie odczuwałam, bo metafora przybycia starości pod postacią staruszki nie jest specjalnie oryginalna. A ten zabieg to urozmaicił. Pozdrawiam:)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Wiem, to widać w Twoich wierszach, dlatego właśnie piszę, żeby to starość przystosowała się do Ciebie, a nie Ty do niej. :)))

[Bolesław_Pączyński]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz rację, wszystko przychodzi z czasem i musimy z tym sobie radzić.

Miłego:))