Zima 1944

[bartkrak]

Zima 1944

Pomyślała o Wawelu, że Wawel jest

czysty jak śnieg.

Pomyślała o Wawelu zimą 1944 roku.

Jej skóra polerowała   łagodną  śniedź  podłóg

a  dzieci na woskowych  taflach beztrosko

  płynęły ku grobowi Marszałka.

 

Pomyślała o Wawelu .

Gdy nie trzeba już pamiętać o tym co należało wykonać.

Staliśmy w kolekcje w piekielnie  upalny dzień.

Leniwy saturator odmierzał krople malinowego soku

a mundurowy zlewał  szlaufem  ciężkie szklanice  

obszczerbione przy ustach

- łagodne dotykiem  chłodu.

Nikogo nie było przed nami.

Nikt nie pozostał za nami.

I wtedy pomyśleliśmy o Wawelu,

,że Wawel był

czysty jak śnieg

 

Niech się odważy spojrzeć  na ciebie geniusz

Cóż- biel, fiolet, purpura, krew  i złoto,

które leniwym  blaskiem nie oświeciło nam drogi.

[bartkrak]

Przykro mi, że tak aktywny/a uczestnik/czka tego forum tak literalnie czyta poezję. Prosiłbym o bardziej poetycką lekturę. 

Poezja to nie jest tylko  ani kronika historyczna ani kompendium zwrotów syntaktycznych czy chwytów semantycznych.

Nie wskażę źródła inspiracji bo zbyt ułatwiłbym Panu/Pani zadanie .   To jest kwestia pewnej elementarnej erudycji. Proszę dużo czytać i za kilka lat może być bardziej powściągliwy/a  w osądzie,

 

pozdrawiam, 

[bartkrak]

Szanowny Panie,

 

przyjąłem z pokorą i naprawdę nie jestem nadęty. Dziękuję, że chce się Panu to wszystko czytać i znajduję Pan czas na komentarze ;-) 

 

szczerze i serdecznie pozdrawiam,

 

b.