Podróż sentymentalna

[bajaga1]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

                                                                                                                 Ławka myszą rysowane 2012 r.

 

W sentymentalną podróż jadę dziś,

Rozliczyć czas miniony.

Zakończyć tyle różnych spraw

I Marzeń… niespełnionych.

 

W sentymentalną podróż jadę,

Patrząc na płynu blask,

I śmieję się , że przecież mogę,

Wyruszyć w drogę jeszcze raz.

 

Jest tyle światów,  gdzie nie byłam,

Może tam - jest szczęście me.

Jest tyle ludzi i jeszcze nie raz

Do nich uśmiechnę się.

 

Lecz nim wyruszę w nową drogę,

Utulę znów naręcza róż.

Poszukam dnia gdy prysnął czar.

Poszukam tamtych gwiazd.

2010 r.

[azk]

Warsztatowo, Bajago nie najlepiej. Para "me-się" to już całkiem nie moja bajka. Myślę, że dla bardziej wymagającego odbiorcy trzecia zwrotka powinna być jednak przeliftingowana. Już łatwiej pochylić się nad przesłaniem. Bo większość z nas, chyba, co jakiś czas rozgląda się gdzie doszedł. I czy to "tu" jest tym "tam", do którego się wybierał. Zakończenie wiersza sugeruje, że peelka jest na tyle młoda i tak pełna optymizmu, że wierzy, że może spróbować jeszcze zawrócić i wybrać inną ścieżkę na rozstajach. Pozdrawiam

[bajaga1]

Dziękuję Kocie za wizytę. Pozdrawiam

[Bolesław_Pączyński]

Pomysł dobry na tę podróż sentymentalną, może rozkołysać marzenia.

Pozdrawiam:)

Edytowane 14 Stycznia 2018 przez Bolesław_Pączyński (wyświetl historię edycji)

[bajaga1]

Bolesławie wiesz biorę z sobą Jaśka i w drogę . Dziękuję za wizytę