Zgłoś

Ada, nogi... Nina pani go nada.      

Podałam Ci dłoń gdy tonąłeś w gównie ręce w fekaliach aż po same łokcie i choć ciągnęłam najmocniej jak umiem wbiłeś mi w serce brudne swe paznokcie   Po moich ramionach wspiąłeś się do nieba zostawiłeś syf co z Ciebie opadał Brudna moja dusza brudne moje trzewia a Ty kłamiesz że ktoś inny Ciebie tak poskładał   Dziś wielkie panisko dziś książę z bajeczki Co w życiu nie rzygał w rynsztoku na bruku I dajesz mi rady mądrości wycieczki mówiąc że we mnie za dużo jest mroku   Że to czarcie moce że to już przesada Że tak kobiecie nie przystoi wcale A ja pierdolę to co komu wypada Spowiadaj się ze mnie przy konfesjonale   I oby szatan co się go boisz nie przyszedł po Twoją duszę święconą bo piekło jest już tam gdzie stoisz gdy patrzysz w lustro w twarz zakłamaną   Ja mam odwagę zajrzeć w swoją duszę nawet jeśli będzie wbrew ludzkiej naturze Ty nie umiesz prawdy znieść gdy się maski kruszą co Ty wiesz o życiu co wiesz o kulturze

A oberży wesz se wyżre boa.  

Ufoludek gdzieś hen aż z Syriusza  w romantyczną podróż wyruszał zabrał wino i sery ulubione covery  ale u nas była tu  głusza 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze mieć wymagania i jednocześnie z głową i sercem dodawać wartości od siebie.