Historia edycji

„Szarańcze” czy „motyle”. Bio-urządzenia są z kawałków zwierciadeł. Przemawiają zagadkami i wzorami-razem. Wykazują inteligencję. Przejmująco i złowrogo grają. Każdy „motyl” dziwnie tyka.        

@Alicja_Wysocka, jak czasami zaglądam do swoich pierwszych wierszy, to często myślę, że teraz nie potrafiłbym już tak napisać...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nikt nie przewidzi zdarzeń ani dróg niechcianych, na kamieniach się ostrzą zimne losu kosy, a gdy przejście, to wyrok na życie spisany, droga się kończy choćby na początku trasy.   Była młoda i cicha, jak letni poranek,  czerwieniła się jeszcze od myśli nieskromnej. Chociaż serce i ręce już miała związane, uśmiechała życzliwie czasami się do mnie.   Nie widziałem w niej złości, ani złośliwości,  emanowała ciepłem i prostą pokorą i nikt wtedy nie myślał, że wkrótce nie będzie niczyją matką, żoną, tym bardziej teściową.   Czy być mogła zjawiskiem i różą bez kolców? Odpowiedzieć niestety nie mogę, bo nie wiem. Czy może jednak była jednym z tych wyjątków? Zapłakałem, pamiętam, na pięknym pogrzebie.      

@Konrad Koper Dzięki :)   @Marek.zak1 I niby wiem i nie wiem czym jest "to coś"  Serdeczności, Marku :)

Niech pan nie wchodzi - w moim domu nie ma kawy, nie ma prądu i jest dosyć chłodno. Nie mam kota, co by pana rozweselił. Nie mam psa, co rozzłościłby szczekaniem. Mam zaledwie małe łóżko z dziurawą pościelą, jakiś chleb - jednak czerstwy - i resztkę rosołu.   I czemuż się pan tak upiera, by tu wejść? Chce pan śpiewaniem ciszę uciszyć? Kwiatem kątom nadać barw, a ściany przyozdobić Monetem? Proszę bardzo.   Lecz uprzedzam, drogi panie - śpiew w mierne zapadnie tu półdźwięki, kwiaty do kolejnej pomrą niedzieli, a obraz w żałosną zajdzie szarość.   I na cóż panu jelenia słać wśród wilki?   1 X 2022