Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

W ZAGAJNIKU

MMB

Przez MMB
w Wiersze gotowe - publikuj swoje utwory

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

MMB

MMB

Opublikowano
Opublikowano

W ZAGAJNIKU …

LEDWIE ZIPIE JADZIA WDOWA

  CO PIĄTEGO MĘŻA CHOWA .

CIĘŻKA TO JEST BARDZO PRACA

  CHOĆ SOWICIE SIĘ OPŁACA .

LECZ CO ROKU PO POGRZEBIE

  JADZIA ZNOWU JEST W POTRZEBIE .

PĘDZI WIĘC DO ZAGAJNIKA

  BY W NIM ZNALEŚĆ SROMOTNIKA .

SMAŻY GO TAK SMAKOWICIE ,

  ŻE CHŁOP Z ULGĄ KOŃCZY ŻYCIE .

ŻAŁOŚĆ JEDNAK JĄ TAK DRĘCZY ,

  ŻE NOCAMI CHICHO JĘCZY .

AŻ POZNAŁA PANA HENIA

  CO SERYJNIE ŻONY ZMIENIA .

MIŁOŚĆ ICH GORĄCA BYŁA

  LECZ TRAGICZNIE SIĘ SKOŃCZYŁA .

POGRZEBAŁ JĄ W ZAGAJNIKU

  PRZY DORODNYM SROMOTNIKU .

 

LIMERYK JULIUSZA SŁOWACKIEGO 9

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Benjamin Artur
      Puste pisanie.

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      @Leszek Piotr Laskowski Można dużo pisać i nie powiedzieć nic. Trafne spostrzeżenie. Pozdrawiam serdecznie. :)
    • Benjamin Artur
      Św. Augustyn

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Jeszcze rankiem, w kroplach rosy, miałem w sobie las. Jeszcze rankiem, nim świt spojrzał, miałem w sobie żar.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Jestem mędrcem, co porzuca siebie. Staję w okowach własnych lęków.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.   Myśli ułudne, co wypełniają mą duszę. Myśli płoche, co wypełniają mą pustkę.   Wieczorem siadam u Twych bram. Lecz Ty nie zauważasz mnie.   Może to ten habit, może pustka, a może pycha, którą tak gardzisz.   Przez nią jestem niewidomy. Przez nią jak pijany błądzę.   Teraz, odkąd bliżej jest południa, staję z dala od wszelakich wygód.   Teraz, kiedy bliżej jest już nocy, staję z dala od wszelakich uciech.   Teraz tylko modlę się do Pana. Teraz tylko Pana błagam.  
    • Leszek Piotr Laskowski
      Puste pisanie.

      Przez Leszek Piotr Laskowski · Opublikowano

      „Puste pisanie”   Można tworzyć, co myśl niesie, i się marnie przyzwyczajać, głupoty pisać i brednie lub w poezji się upajać.   Niektórym lekko przychodzi piórkowa ciągłość wenami. Otwiera się im zasuwa za literackimi drzwiami.   I wierszem, jak grochem, sypią z poetycznego koszyka. Innym, w słów ograniczeniach, twórczy mózg się wciąż zamyka.   Może każdy – wszystkim trzeba – próbować swego bazgrania, czuć się poetyczną bestią w możliwości przekazania.   Można pisać też o niczym albo pisać – do niczego. Pięknie, pismem ozdobniczym, – ale bez sensu większego.   Leszek Piotr Laskowski  
    • Stary_Kredens
      Niemożność

      Przez Stary_Kredens · Opublikowano

      @Berenika97 dzięki za czytanie i komentarz,  Pozdrawiam serdecznie kredens  @LessLove dzięki za pochylenie się nad moim wierszykiem Pozdrawiam serdecznie kredens 
    • Benjamin Artur
      Czwarty anioł

      Przez Benjamin Artur · Opublikowano

      Poet Ka Andrzej P. Zajączkowski andrew Kwiatuszek Waldemar_Talar_Talar Leszek Piotr Laskowski Wiechu J. K. Dziękuję za odwiedziny. Pozdrawiam:)  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...