Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

"Konam, więc jestem"

myślę o czymś strasznym

 

czuję w kościach 

że są łamliwe

 

ten dzień jakoś minie

i niech zabierze

wszystko ze sobą

 

liście zaraz zaczną spadać

a gdy rodziły się w bólach

ja zasiałem w nich nadzieję

bo okruchy jej miałem

 

leżę na ziemi

czując chłód światła

nie czekając już na noc

bo ona też

nie grzeje już dawno

 

gdyby zstąpił anioł

prosząc mnie o uśmiech

zażądałbym powodu

wskazując na swe rany

które przecież

planem cudzym pisane

 

chcę się uwolnić

szybko i bez serca

bowiem litości już mi brak

choć kocham siebie

żal mi nie jest

łez wylanych

i rąk zmęczonych

 

kilku listów nie wysłałem

tego owszem żałuję

bo może adresat 

odpowiedziałby w końcu

co skończyłoby czekanie

a zaczęłoby znaczenie

moje nowe

i w końcu prawdziwe

 

to wszystko straszne

 

ale już niedługo

szczęśliwie

Edytowane przez Klein
Brak literki (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Niesamowity wiersz. Smutek, zaduma, poczucie samotności i słowa: "

"gdyby zstąpił anioł

prosząc mnie o uśmiech

zażądałbym powodu

wskazując na swe rany

które przecież

planem cudzym pisane"

 

Bardzo przejmujące. Martwi jednak ogólny wydźwięk wiersza - BEZRADNOŚĆ.  Pozdrawiam, Justyna. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Nata_Kruk coś z autobiografii? wspaniała symboloka   bywa że czas się cofa wracają przeżyte chwile gdy kogoś uczyłaś kochać i dzieci chodzić - to miłe gdy poszłaś do pierwszej klasy po raz kolejny w życiu gdy rosły twe ananasy dzień każdy ciebie zachwycił :))  
    • @Poet Ka   teraz widzę że to może być cichy manifest do Twojego wiersza "industria":)    
    • @Poet Ka   Poe:)   nie próbujesz  niczego zasłaniać tylko raczej konsekwentnie odsłaniasz  to co zwykle zostaje wypchnięte poza język. i robisz to bez efektownosci a raczej przez nacisk powtórzenia   i chłodną logike zestawień .    zrównanie porządkow trzewia rury trumny i potem industria jakbyś pokazywała że nie ma realnej granicy   między tym co intymne a tym co systemowe tylko wszystko pracuje w jednym obiegu myśl przestaje być abstrakcją i zaczyna być doświadczeniem nie do ominięcia!   końcówka z rozszczepieniem zapisu działa jak pęknięcie w samej mowie, jakby język nie nadążał za tym co się w nim ujawnia.   świadoma robota bez utraty   napięcia emocjonalnego     doskonały wiersz!!!    
    • „Nieistniejące słowa”   Jakbym mógł, to bym opisał scenę własnego odejścia. Bogom bym jej nie przypisał — bez religii są te przejścia.   Ludzkość jest w tabu ujęta, w słowach, które nie istnieją, na zawsze w sobie zamknięta, „bo bez słów nie zrozumieją”.   Tak stworzone, w jakimś celu, opuszczanie doczesności, byś nie poznał, przyjacielu, twojej drogi do wieczności.   Poznasz, co to za przeżycia w przejściu z życia w stronę śmierci. Nadchodzący koniec bycia wnętrze ciała ci przewierci.   Ale gdybyś bilet dostał — powrót dany mało komu — z szponów śmierci się wydostał, nie opowiesz nic nikomu.   Bo nie znajdziesz słów opisu, nie istnieją takie słowa z pozaziemskiego zapisu — reguła pozażyciowa.   Leszek Piotr Laskowski
    • @Mitylene   skrzydeł już nigdzie nie szukaj  gdy trzeba same wyrosną nie dopuść by w sercu pustka wypełnij je chociaż wiosną :))
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...