Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Siedze sama, skulona w kącie
dusza cierpka, umysł pijany.
Przybyłeś, zabrałeś wszystko.
Zostaw proszę, choć gołe ściany.

Bez tapet, obrazów i zdobień.
Obnażone przez niedbałość i chciwosć.
Szare i poplamione
gołe - jak moja miłość.

Zabrałeś przeszłość, wspomnienia
lecz zostaw prosze podłogę,
by jej drewniane belki
wsiąkały łzy diamentowe.

I sufit, aby mnie chronił
od złego pogody nastroju.
Potem wyjdź i trzaśnij drzwiami.
Zostaw mnie w kącie pokoju !

Opublikowano

Ponieważ nie moge teraz powiedziec co mysli ksiąze powiem tylko za siebie. Twój wiersz ma w sobie cos realistycznego i dlatego mi sie podoba. Sama dopiero zaczynam i szukam jeszcze prawdziwej weny. Wydaje mi sie jednak ze posiadasz talent i dobrze robisz ze go wykozystujesz.

Róża

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • Echo cisza to dźwięk uśpiony wrzasków i krzyków  w filharmonii koncertów dawno przekreślonych  więc śpij spokojnie zanim ranek wstanie a czasem spać nie możesz bo ciszy gadanie dźwięczy i dzwoni mnogością wykrzykników  w całości zespolonych i razem połączonych co raz wypowiedziane w czasoprzestrzeni   za żadne skarby nikt tego nie zmieni podążaj za echem śladami znanymi połączysz się w wieczności z duszami innymi
    • @Bogdan Tęcza "Tam jest dom twój, gdzie serce twoje."                                      Piękny patriotyczny wiersz.                                             Pozdrawiam.
    • MÓJ DOM   Rubieże wschodu, moje miejsce na ziemi, dla jednych zaścianek, dla innych Polska, B', lecz tu jest dom mój z pejzażem zielenią pomalowany, tu pola Czartowa i aleje szumiących drzew.   Tu w tym miejscu rodzili się ludzie, co blaski i przepych  stolic znali tylko z opowieści, tu żyli w biedzie i codziennym trudzie, kreśląc nocą pod lipą, z kartką na kolanie swe miłosne treści.   Taka mała moja ojczyzna, na brzegu roztocza i bieszczadzkich szlaków, gdzie niewielu zna bezkres horyzontu morza, i nie w głowie mu nad Warszawą świateł zorza, nie w myśli ze smogiem Kraków.   Tu cichych przodków dusze wraz z wiatrem po wiosennym niebie płyną i krystaliczne strumienie skaczą z kamienia na kamień, tu się tli żywot niepokorny, tu serce w wirze miłosnych pragnień.   Daleko tu od nas gabinety europy i priorytetem jest człowiek nie stopy procentowe, tu jest mój świat utkany z marzeń, tu życie jeszcze jest prawdziwe i niezachłanne, na nieprzewidywalne obietnice nowe.   Bogdan Tęcza    
    • @michal_stefan Cześć, możliwe że też...
    • Z zasp Angara
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...