Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

lubię się wałęsać szukać nie wiem czego

rozmawiać z cieniem który za mną łazi

 

lubię się wałęsać nie licząc z czasem

podziwiać wszystko co na to zasługuje

 

lubię się wałęsać uśmiechać do ludzi 

nic że sobie myślą o mnie nie wiem co

 

lubię się wałęsać będąc tylko sobą

nie udawać kogoś kto rozumy zjadł

 

lubię się wałęsać potem wracać do domu

pisać wiersze o tym moim wałęsaniu

 

czyli o tym co czułem oraz co widziałem

zapisując to w pamięci która moją weną

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Witaj  Marlett -  miło cię widzieć - dziękuje za słowo  -  działa takie wałęsanie pomyślnie na wszystko....

                                                                                                                                                                     Udanego dnia życzę

 

Opublikowano

Witaj Bronisławie - miło że czytałeś  dzięki za to oraz filmik - piosenka na miejscu...

                                                                                                                                                                           pozd.

Opublikowano (edytowane)

Witaj Annie -  oczywiście że tak - dodam jeszcze wzrok - a tak prawdę mówiąc wszystkie zmysły.

Dziękuje że byłaś.

                                                                                                                                                   Udanego dnia życzę

                                                                     .

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Bardzo mądre i ciekawe rozważania, mimo iż - wydawałoby się - takie zwyczajne, proste.

Lubię Twoje wiersze Waldemarze, bo one w poetyckiej aurze głoszą prawdy życiowe.

 

Pozdrawiam :)

ADS

Opublikowano (edytowane)

Witaj Andrzeju - miło że czytasz moje wiersze - jeszcze bardziej miło że lubisz je.

Wielkie dziękuje z mojej strony.

                                                                                                                                                           pozd.

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Natuskaa świetne porównania! Szczególnie z tym zakalcem mi siadło... jakiś czas temu pochowałem ponad 4letni zakwas... no nie dało się ratować... demencja go pożarła ;)  
    • @Ewelina oj jakże znane mi uczucie... może nawet proporcje mam w tą stronę zachwiane ;)
    • @Proszalny ten monolog pod lirycznego jest wielowymiarowy. Różnorodność podejmowanych tematów na pewno zaciekawia. Doszukałam się między wersami poszukiwania sensu życia i własnej tożsamości. Zainteresował mnie fragment o tym, że sztuką jest zrozumieć drugiego człowieka , gdy często on sam siebie nie rozumie...   "A teraz chodź i powiedz: kto widział mnie prawdziwego? Komu udała się ta sztuka?"   "Ta sztuka " jest tak trudna, że wątpię, aby komukolwiek się udała, być może w jakimś stopniu, ale na pewno nie w całości...   Podoba mi się motyw podróży ciężarówką i mijanych aut po drodze...Interesująca metafora życia , gdy ludzie mijają się w pędzie zbierając przywołane mandaty.  Wspomnienie o babci nastraja natomiast nostalgicznie, bo często doszukujemy się prawdy o sobie wracając myślami do naszych przodków jak byśmy chcieli coś z tej przeszłości " wydrapać"- zrozumieć i tym samym doszukać się sensu życia...   @Proszalny na pewno interesująca jest końcówka, gdzie widzimy obraz Boga , który bawi się bączkiem, będącym metaforą naszego życia. I teraz rodzi się pytanie, czy nasze żecie kończy się z chwilą, aż On sam zatrzyma to kręcenie, czy poczeka aż wirowanie zakończy się samo. Ot tak wyłania się wielka tajemnica istnienia, kóra nurtuje wielu od wieków...kto tym wszystkim " steruje" i w jakim celu... Bardzo mi się podoba Twój wiersz, bo pozostawia wiele pytań bez odpowiedzi...no chyba ,że znajdzie się ktoś kto na nie odpowie...
    • @Berenika97 ta cisza wyeksponowana w wierszu jest tak namacalna, że czuje się ją wszystkimi zmysłami. Tu słowa są zbędne- jest tylko wspomnienie i pamięć i ten wiersz " pamięta". Ujął mnie spokój bijący z wersów...Nie pozostaje nic innego jak również zamilknąć...
    • @Ewelina Niech nadejdzie Dobra flauta Cicha Bez pracy Na żaglach Niech nic się Nie zdarzy Co trzebaby Nazwać
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...