Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 @ja_bolek - twój komentarz świadczy nadal o twojej "niekumatowości" w obowiązujących regułach dotyczących poetyckich gatunków. Tutaj z kolei nie przestrzegasz  bezwzględnych w limeryku reguł, mówiących o tej samej ilości sylab w 1, 2 i 5 wersie - a tenże ostatni wers jest już kompletnym podsumowaniem twojego partactwa. Ni przypiął... ni przyłatał

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ja  do Bornego często zajeżdżam, aby pochodzić sobie o... kijkach nordic walking - tam są wspaniałe tereny leśne i wydeptanych ścieżek, dróżek itp... No i zatrzęsienie grzybów.

Opublikowano

Emilii Plater 17 m. 9 , 78 - 400 Szczecinek. Nawet nr tel. pamiętam 96 - 60. Może się widywaliśmy jako dzieci. Fajnie. Pozdrawiam rodzinkę. A i szkoła im. Zdobywców Wału Pomorskiego, nr 6. I Wieża Bismarcka, i piękne muzeum. I Plac Wolności, i sąd, i Półczarnej - kawiarenka.. Do miłego. Justyna.

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Jeśli jesteś większym poetą od Bolka to nie masz powodu zadzierać swego kinola 

ale jeśli wciąż tak się wznosisz ,, nad poziomy ,, to tylko dajesz świadectwo o swojej niższości

bo człowiek im większy tym skromniejszy

nie nauczyli tego w domu rodzice

jaka szkoda...

Edytowane przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Tak, myślę, że we wstydzie jest wiele lęku. Myślę, że jest to emocja, którą przede wszystkim odczuwamy jako karę którą sami sobie wymierzamy. Niewiele ma wspólnego z prawdziwą skruchą czy chęcią wyciągnięcia wniosku z błędów.  
    • @viola arvensis   Wioluś. w Twoim wierszu widać  rękę poetki świadomej słowa i ciszy między wersami . kogoś, kto nie musi podnosic głosu , by powiedzieć rzeczy najważniejsze. z prostego znaku popiołu  wydobywasz  sens głęboko zakorzeniony w chrześcijaństwie tj. pamięć o kruchosci człowieka, ale i o obietnicy wiecznosci. to przecież gest ze Środy Popielcowej ktory jest nie tylko przypomnieniem  "prochem jesteś”, lecz także zaproszenie do nawrócenia i wewnętrznego odrodzenia. bardzo porusza mnie to, że post został tu pokazany nie jako ciężar , lecz jako łaska zatrzymania . to spojrzenie pełne mądrosći i łagodności, charakterystyczne dla autorki doświadczonej,    duchowo uważnej. wiersz jest jasny, harmonijny, a jednocześnie niesie głębię – jakby pisała go osoba, która sama przeszła drogę, o której mówi , ciepło i z wdzięcznoscią czyta się Twój  tekst. piękny !
    • @Nata_KrukBardzo mi miło :)   @Berenika97 

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Tak, właśnie :)
    • @Tectosmith Zainteresowały mnie przede wszystkim interakcje i wzajemne oddziaływania na siebie w tej relacji. Bo jest w niej więcej rutyny i rytuału, niż prawdziwego przywiązania. Jakby była podtrzymywana tylko po to, aby był jakiś punkt odniesienia, a nie po to, aby się w jakimś kierunku rozwijała. Tych dwoje nie jest w stanie nic już sobie dać. A dawanie w miłości jest bardzo ważne.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Skąd ja to znam? ;) Ale do tego trzeba się ustabilizować wewnętrznie i emocjonalnie, bo inaczej można się szarpać w nieskończoność. Bardzo łatwo jest swoją wartość uzależniać od innych ludzi - a powinno być dokładnie odwrotnie. Ty znasz swoją wartość i z niej czerpiesz to, co chcesz dawać. Świadomie i rozważnie. Inaczej zawsze będzie Cię gnębił niedosyt i lęk przed odrzuceniem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...