Ostatni pierwszy list

[Pomoc Wiosenna]

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Cóż ja Ci mogę napisać, Kochana.
O tych kamieniach, co rodzi je ziemia,
by trwały w ciszy, bo ich matka niema? 
- Ja tym językiem wołam Cię od rana.

O morzach, w które słońce się zagłębia,
jak moją dłonią Twoja dłoń wspomniana
i nim zgaszone ucichnie na falach, 
to samo niespełnienie nas uświęca?

Nic nie napiszę, bo wiem, że Ty właśnie
w tej samej chwili i te same słowa
układasz dla mnie, by też ich nie wysłać.

To samo słońce z Twojej strony gaśnie,
dla głazów jesteś jak matka rodzona,
w ustach każdego krzyczy moja cisza

 

 

 

 

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ciekawy ten list - myślałem  że list do kochanej osoby musi być o miłości - a tu niespodzianka

o kamieniach słońcu morzach.

Jedno mi tylko tu nie pasuje pomocna Wiosno - że te same słowa układa ten ktoś - jakoś kłoci się się to z logiką .

A może jestem już zbyt dorosły i nie kumam.

                                                                                                                                                     Miłego ci życzę

                                                                                                                                                                                            

[Pomoc Wiosenna]

Masz rację i jedynym, co mogłoby zakłócić sens Twojej logiki, jest założyć, że ktoś może być nawet bardziej dorosły, a przynajmniej poetycko dojrzalszy od Ciebie ;)

Pozdrawiam,

PW

Edytowane 8 Czerwca 2017 przez Pomoc Wiosenna (wyświetl historię edycji)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj  ponownie  - chyba mnie nie zrozumiałaś - nie myślałem o tym  że jestem mądrzejszy w tej materii czyli 

poezji - ciągle się uczę. 

Mam nadzieje że mnie rozumiesz...

                                                                                                                                                                               pozd.

Edytowane 8 Czerwca 2017 przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

[Pomoc Wiosenna]

Oczywiście :) Przecież nie mam pretensji co do szczegółów takiego, a nie innego odbioru wiersza.
Morze, kamienie - są tu rekwizytami, takimi samymi jak zwyczajowe porównania w wierszach: wielki jak dąb, zielony niczym maj... i służą tylko do tego, by w tercynach odmienić to, co było w kwartynach nawiązując jednocześnie do przesłania, czyli treści Sonetu według wzorca:

teza - 4 wersy

teza - 4 wersy

antyteza - 3 wersy

synteza - nawiązanie do tego, co w tezie i podsumowanie antytezy

Pozdrawiam,

PW 

Edytowane 8 Czerwca 2017 przez Pomoc Wiosenna (wyświetl historię edycji)

[Annie]

Cóż, dla mnie ten wiersz bardzo subtelnie przekazuje jakąś niespełnioną albo rozdzieloną miłość, tęsknotę

Pozdr

[Pomoc Wiosenna]

Dziękuję, Annie. 

 

Dobrej nocy, 

choć dziś będzie świeciło po oczach.

 

Pozdrawiam, 

PW

[Oxyvia]

Peel sądzi, że ktoś drogi, o kim myśli, czuje i myśli tak samo jak on. Bo zawsze tak się sądzi, kiedy się czuje coś do drugiego człowieka (niezależnie od tego, co to za uczucie).

Smutny wiersz. Tak naprawdę o samotności i ciszy, i braku kontaktu z kimś potrzebnym.