Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

ziemia to zamknięta kula 

w którą nikt nie inwestuje

przeciwnie okrada ile

można ile się da

 

bezlitośnie na oślep nie

patrząc na grawitację

która kiedyś się zbuntuje

 

i w kosmos wypieprzy

na zbity ryj - w nieznaną

czeluść gdzie nie będzie

tak pięknie jak tu na ziemi

 

która wszystko co najlepsze

nam oddała - lecz my tego nie

doceniamy chwilą żyjemy

zamiast uczyć się myślenia

 

zrezygnować z wandalizmu

jaki ośmiesza wobec światów

gdzie nikt nie nauczył się 

bezmyślności 

 

oraz okradania czegoś co ma 

w sobie sens  - czyli życie

które  tylko w harmonii jest

wstanie przetrwać

 

Do napisania zmusiła mnie ludzka  czyli nasza 

głupota która prędzej czy później się zemści. 

 

 

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

No cóż, matka natura w drodze ewolucji wyposażyła homo sapiens w coś, co on sam nazywa najwyższa inteligencją niedostępną naszym "braciom mniejszym", ale w swym zadufaniu rzadko kiedy przyjmuje do wiadomości, że matka natura wyposażyła go również w rozwiniętą ponad miarę głupotę, która pozwala mu robić coś, czego nie czynią żadne inne żyjące na ziemi gatunki, to jest niszczyć środowisko, w którym żyje.

 

Podzielam nostalgię zawartą w Twoim wierszu. 

 

AD ;)

Opublikowano

Witaj JADer -  święte słowa w komentarzu - tylko my jesteśmy w tym świecie głupcami.

Dzięki za czytanie i tak bardzo prawdziwy komentarz.

                                                                                                                         pozd.

Opublikowano (edytowane)

Witaj Bożenko -  pomyśl sama ile można wydobywać wypompowywać - przecież

to jest chore - wiem  - ktoś powie ale ekolog się znalazł - ale nie w tym rzecz.

Rzecz w tym ze ta pustka się zemści  - ale ludzkość jest  zajęta czym innym 

daną chwilą momentem - nie patrzy w przyszłość.

 

Chyba się rozczuliłem  - więc wybacz.

 

                                                                                                                             pozd.serdecznie

 

Edytowane przez Waldemar_Talar_Talar (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Tadeo Na sen najlepsza melatonina Ale wyłączenie z dodatkiem wina  Więc po zażyciu mikstury  Mogą w pamięci być dziury  Już nie wiadomo czy MelatoNina?  
    • For my fellow Poets — Guardians of the word, carrying kindness and the light of learning across every friendly poetic front. ------- ///___\\\ ------- “Poetry in Arms”   I hear the calling voices “Let's use our pens like guns!” and so I stand among them in Poetry in Arms.   I was young scribe in silence, and felt what wounds remain, from those who write in verses and others write in plain.   In pages like in trenches, sharp words in fierce desire, ink loaded like gunpowder, “Survive the evil fire!”   Our legendary Poets, Cover us with your care, and offer honest counsel, from any face hater.   If you walking this way, Don’t lose your heart and mind, evil will pass away from poetry unkind.   Hey, evil owful hater! Carefully listen us: We’ll prove you — words are matter! — in Poetry in Arms.   We don't it for a glory, Nor any applause goal, But tell you all the story What still lives in our soul.   And when depression hits you, Can't hold your pen like sword, Let all your thinks will go to: Weapon is hide in word.   Despite life meet last hour — Our poems never burns And we will live in our — Poetry in Arms. ------- ///___\\\ -------  
    • @LessLove Jaka ładna piosenka:-) Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Leszczym Wciąż się zastanawiam, ale chyba jednak wstawię ;) - najwyżej mnie zjadą...  Dziękuję za komentarz i informację. :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński   @piąteprzezdziesiąte Wszystko gra ;) :)  Dziękuję za polubienie i komentarz :) Pozdrawiam serdecznie! J. J. Zieleziński
    • Jesienne poranki pośród srebrzystej mgły Mroczne i kontrastowe umierają w bieli Na pradawnym drzewie liście w pomarańczy Opadają niczym my aż topią się w ziemi A deszcz jak łzy trawi oraz wyniszcza je Po obtoczeniu przez wiatr w brudzie I tak trwają aż po dzień zaduszny Nagle stają się ważne gdy on wypada Jak słońce dla ziemi czy dla niej kochany Na ich miejsce świeczka się ustawia I niczym latarnia na morzu Dla dusz kieruje w mroku Aż w końcu wita nas Marzanna Pokrywając wszystko chłodną bielą Nic już nie ma od rana Nie ma koloru tylko dusze wieją
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...