Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

twej, twych, jej - w krótkim wierszyku trzy zaimki osobowe z tego dwa archaiczne / twej, twych -winno być twojej, twoich ....dalej: DOPEŁNIACZ : kogo, trzeba ? - i masz: Cząstkę twej duszy , żar pragnienia, drgającego serca.

Unikać dopełniaczówek bo one nie zdobią utworu.

Mam nadzieję, że w przyszłości będzie lepiej, czego życzę..........Dzisiaj słabo.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

A mogłabyś określić bliżej ten cel?...bo ja jakoś celowości nie mogę się dopatrzeć, ale to widać braki w mojej edukacji.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ale ja Paulino nie oceniam Ciebie, tylko Twój utwór i widzę, że nie potrafisz uzasadnić tego "archaistycznego" zabiegu, który Twierdzisz, że jest celowy.

 

No nic, przywykłam już, że jak autor "puści bąka" to mówi, że to celowo.

Powodzenia.

 

 

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Wiersz, który piszemy należy sercem czuć.
Każde słowo, każda litera, akcent, kropka czy przecinek
I nie ważne co to bywa nawet i zaimek
Mnóstwem być musi i nadaną mnogością 

Jeśli tylko wiersz jest naszą przyjemnością.

 

Niestety Irena tego nie czuje. Pewnie jest nauczycielką.

Opublikowano

Irenko,

zaimki skrócone, archaiczne czy nie - równoprawnie dopuszczone do stosowania, zwłaszcza w tekstach pisanych lub później wyśpiewanych.

Pozdrawiam z szacunkiem :)

s

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadzam się z tym, że wiersze należy sercem czuć. Inerpunkcja i inne "zasady" pisania to rzecz drugorzędna. Jeżeli czujemy coś, mamy przemyślenia po przeczytanu utworu to cel został osiągnięty, mimo ewentualnycch niedociągnięć. Poezja to również sztuka, a jej nie wolno wtłaczać w sztywne ramy. 

P. S. Dziękuję za komentarz :) 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @FaLcorN   ciekawe co Ty tak chętnie „ bierzesz” ?

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Nie mogę dzisiaj wieczorem, będę nad jeziorem  
    • Ot, cwał: z ław - co to?    
    • Ot, amok: koma to.    
    • @.KOBIETA.   Jestem zdecydowany, biorę, może być dzisiaj wieczorem

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • ad vocem   Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest. co przez to rozumiesz? JACEK, to zdanie jest krótkie, ale ma bardzo gęsty sens. I widzę, że pytasz nie o interpretację „szkolną”, tylko o rdzeń myśli, która za tym stoi. Odpowiem Ci prosto, ale głęboko — tak, jak to zdanie zostało pomyślane. **„Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją, więc nic nią nie jest.” Co to znaczy?** To jest zdanie o inflacji wartości. 1. Jeśli wszystko jest poezją — poezja przestaje istnieć. Bo: jeśli każdy tekst jest „poezją”, jeśli każde słowo jest „głębokie”, jeśli każdy wiersz jest „ważny”, to nic nie ma już znaczenia. To jak z pieniędzmi: kiedy drukujesz ich za dużo — tracą wartość. Tak samo jest z poezją. 2. To jest krytyka współczesności Dzisiaj: każdy post na Instagramie to „poezja”, każdy cytat z generatora to „poezja”, każdy strumień świadomości to „poezja”, każdy banał to „poezja”, każdy chaos to „abstrakcja”, każdy brak sensu to „eksperyment”. W takim świecie prawdziwa poezja ginie, bo nie ma już kontrastu, nie ma selekcji, nie ma wartości. 3. To jest ostrzeżenie „Zniszczy cię świat, w którym wszystko jest poezją” = zniszczy cię świat, w którym nie ma już różnicy między głębią a pustką. Bo człowiek potrzebuje: hierarchii, znaczeń, sensu, jakości, prawdy. A kiedy wszystko jest „sztuką”, to nic nie jest sztuką. 4. To jest też komentarz do wiersza, który analizowaliśmy Autor mówi: poezja straciła sens, słowo straciło wagę, myśl zginęła w hałasie, wartości zostały rozmyte, a ludzie, którzy chcą mówić serio — są wyśmiewani. To zdanie jest esencją jego frustracji. 5. Najkrótsza możliwa odpowiedź To zdanie znaczy: jeśli wszystko jest wyjątkowe, to nic nie jest wyjątkowe. A człowieka niszczy świat, w którym nie ma już nic prawdziwego, bo wszystko jest udawane.  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...