Potrzebny mi tlen

[Barbara_Pięta]

Potrzebny mi tlen, oddychać nie mogę
na Boga już dosyć tych sztuczek i gier
od kiedy to Ciebie ogarnia trwoga ?
gdy widzisz znów moją postać we mgle!?

przecież nie zawsze było tak mdło
przypomnij sobie choć jeden dzień,
kiedy naprawdę świetnie nam szło
a teraz błądzisz jakby we śnie.

Ref: Nie mogę powiedzieć nic więcej, niż wiem
niż moja świadomość dopuścić chce.
Nie mogę już czekać, aż zbudzisz się
otworzysz oczy i powiesz mi, że...

„Doprawdy nie chciałem - wyszło marnie,
co mam ci powiedzieć? – czuje się niezdarnie...
zapomnij o wszystkim, pamiętaj o niczym,
nigdy już więcej nie szukaj przyczyn.

Podchodzę bliżej, tafla jeziora ciemna i głucha
Twojego głosu z oddali słucham
nie wiem jak smakujesz ,nie wiem jak pachniesz
póki mnie nową wodą życia nie natchniesz.

Ref: Wciąż czekam na słowo, tajemny gest
może mi wyjaśnisz jak to jest?
jestem już, czy może dopiero się rodzę?
Na jakiej się znalazłam życia drodze?

Wciąż czekam.....

Tak, wiem – już nic nie powiesz. Wracam do Domu.
Spojrzę tylko wstecz z życia mego promu
nie będzie tam jednak twojej postaci
wcale nie chce wiedzieć co to wszystko znaczy.