Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Mieszam
Historii tyle 
mylę się... ciebie mylę 
widzę twoją twarz sprzed lat 
choć stoisz tu i teraz


Boję się
Wróciłem ...czy wychodzę

a jeśli tak to gdzie byłem

jesteś znów

czy na nowo twój miraż?

 

Rozterka

kto na mnie z lustra zerka
Kim jest ? 
Domyślam się choć tych 
Historii tyle 

mieszam i znów się mylę

i niżej i niżej chylę

Edytowane przez Marcin_Krzysica (wyświetl historię edycji)
Opublikowano (edytowane)

Mieszam
Historii tyle 
mylę się... ciebie mylę 
widzę twoją twarz sprzed lat 
choć stoisz tu i teraz


Boję się
Wróciłem ...czy wychodzę

a jeśli tak to gdzie byłem

jesteś znów

czy na nowo twój miraż?

 

Rozterka

kto na mnie z lustra zerka
Kim jest ? 
Domyślam się choć tych 
Historii tyle 

mieszam i znów się mylę

i niżej i niżej chylę

Edytowane przez Marlett (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Hm, pewnie trochę nostalgii, nieco smutku, ale pewnie byłoby mniej tej niepewności gdyby nie "historii tyle".

Pl jak widać był zbyt "wielotorowy", stąd wątpliwości. ;))

 

Pozdrawiam

AD

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Ciężko jest napisać biały wiersz żeby zachwycił.

 

Przepraszam Marcinie, że jak zwykle majstrowałam przy Twoim wierszu ale gdzieś czytałam, że nie lubisz białych wierszy bo są jak opowiadania.

Ja też nie lubię tego  za bardzo i doszłam do wniosku, że ten też jest odrobinę przegadany.

Najważniejsze jest to, byś wiedział co dokładnie chcesz powiedzieć, dlatego dobrze jest przemyśleć go od początku do końca. Zaczynając pisać musisz już wiedzieć jak chcesz go zakończyć.

Potem wystarczy go przeczytać i wyrzucić wszystko bez czego może się obejść i nie stracić na przekazie. Sam zobaczysz że to nie jest takie trudne.

 

Pozdrawiam :)

Edytowane przez czytacz (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @aniat. To tak jak ja. Czuję atawistyczną bliskość z nimi. Kiedyś współczułem im, że nie mogą się przemieszczać, jak My. Ale później zrozumiałem, że są całością, odczuwają i są współobecne (drzewa) w każdym lesie i drzewie - to może My powinniśmy im zazdrościć :-) Jako "ogrodnik z przymusu" (mieszczuch z Zagłębia),  tylko ja wśród rodzeństwa odczuwałem radość wśród roślin, więc podjąłem się dbania o sad i las na działce Moje Mamy, u podnóża Łopuszy, "u nas" mówi się "Łopusów" (Beskid Wyspowy) i polubiliśmy się od razu. Drzewa mają u mnie zapewnione "dożywocie", chyba, że obumierają lub łamią się od wiatru. Niektóre gatunki szybciej rosną i się starzeją - brzozy, wierzby, czeremchy. Niektóre rosną tak spontanicznie jak chwasty. Inne rosną powoli i nabierają przyspieszenia z czasem.  Nie sądzisz, że mężczyzna powinien umieć "zabić" :-)
    • @aniat.   Podoba mi się ten wiersz, bo drzewo jest żywym organizmem.  Ma skórę, drży z lęku, jęknie przed śmiercią. Ostatni obraz - pot zmieszany z żywicą - łączy brutalnie człowieka i drzewo w jednej chwili. 
    • @beta_b   To bardzo poruszający wiersz - żałoba, ale też rozliczenie z całym życiem relacji. Od zazdrości i bólu, przez całe lata niespełnienia, aż do tej ostatniej, bardzo cichej sceny z ciepłymi dłońmi. I do czegoś, co nie jest przebaczeniem, ale jest - może ważniejsze - akceptacją siebie.
    • niebo ma sporo przejasnień już nie jest pochmurno jak po bitwie róże różami mogą ukłuć choć jeszcze nie kwitną trawnik już wzywa do koszenia na drzewach coraz więcej liści mam gdzieś tęsknotę za metrem liczy się dziś
    • @Waldemar_Talar_Talar   Piękna jest Twoja tęsknota, wzruszająca. Pozdrawiam. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...