Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Jak trudno być poetą ...


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Poeta
napisał raz wiersz, nawet nie poemat
na romantyczny temat
blasków i cieni miłości 
z przecinkami i spacjami
pełen rymów o delikatności
uczuć sercu i samotnej duszy
przedzielony zwrotkami
myśląc że ktoś się może wzruszy

komentarze były niemal jednakowe :
-sic !
-rymy przypominają Częstochowę
-oklepane
-słowa nie wyszukane
-ale nudne !


Napisał zatem o miłości
ale z oddechem współczesności
rymy wyrzucił
zwrotki skrócił
tylko drewniane serce krwawiło
na kamieniu
a cały wiersz tonął w jakimś cieniu
i zdechła ryba bez ości
klimaty jak z horroru
bez poczucia humoru
w dodatku sensu w tym nie było

komentarze były znów jednakie :
(znowu bolesne)
-to ma być współczesne ?
- to bzdury byle jakie
-kompletnie nieudane
-to mogłoby być ale takie…
-za trudne !


Napisał raz jeszcze o miłości 
ale tak :

;-) ;-) 
**
*******

… ?? @@@@@
?”
[[## %$ }}

i jeszcze jakiś znak

Komentarz był jeden ale 

-jakie w uczuciach gorące
-nowatorskie i wartościowe
-wspaniałe
-godne nowej epoki
-niebanalne
- pisz pan dalej



Poeta złapał się za głowę
te znaki są genialne 
tak stawiane
wciąż niezmiennie
to ma być poziom wysoki ?

ale przecież takich ,, wierszy ,,
pisać mogę dziennie 
setki
jeśli
nie nawet tysiące

Edytowane przez Maciej_Jackiewicz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

dlaczego zaraz wredni ?

jest tyle innych określeń

 

i cieszę się ,że zrozumiałeś

 

a to po łacinie oznacza dosłownie ,że ,, o gustach się nie dyskutuje,,

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dokładnie, a jest też przysłowie o źble w oku bliźniego i belce we własnym. Wczoraj przeczytałem artykuł o pewnej pani, która na to cierpi. bo na każdej randce znajduje we pierwszej kolejności coś, co od razu zraża ją do faceta i stąd poznałem tytułowe słowo:). Człowiek się uczy całe życie. M
    • @Berenika97 świetnie skrojony klimatyczny tekst  Pozdrawiam 
    • W pierwiastku czasu począłem się ja zabłąkany w przestrzeniach matczynego łona obijałem się cały czas szukając grama uczucia. Abstrakcyjne wydawać się mogą błazny uliczne, lecz sam chodziłem w kufajce po morzu łez, które wylali na mnie inni, szpetni i bez powodzenia. W tym Mickiewiczowym pejzażu bitw pod Monte Casino, i innych pomyłek rodem spod ręki przedszkolaka machałem  dłonią tym, którzy pomoc uznali za niezbędną i puszczałem oko tym, które widniały na plakatach dzikich świerszczy w polu niewyżytych. Brakowało mi fundamentu, grzbietu, na którym decyzje padałyby jak muchy na upale biorąc sobie za plecy nieco finansowego karku.  W tym czasie, pierwiastki dostały atomów, a kosmiczny brzęk różnych stołów, szklanek, okien, domów, mebli, drukarek i innego osprzętu skaranego ludzką ręką niedomagań skrzywionej bani. Tak poszły sobie złe duchy i minęły dni bezpłodne, a teraz siedzę tu i szukam tego właśnie..  pierwiastka czasu.
    • Neony krztuszą się prądem, plują błękitem w kałuże. Po zmroku cienie gubią alibi, a każda brama to niedomknięte akta. Wychodzisz. Twarz w witrynach to zamazany dowód rzeczowy. W przejściach stygną papierosy jak ostatnie zeznania świadków. To miasto nie połyka ludzi. Przeżuwa ich powoli. Puste bilbordy - zaćmione źrenice - handlują znieczuleniem. Wracasz. Za oknami nie gaśnie bezsenność. Nikt nie patrzy.  
    • @Gra-Budzi-ka   Jej pan - też wychowany w Pile, Rzekł: „Luno, poczekaj przez chwilę! Zaraz worek otworzę, Do twej miski nałożę, I skończą się arie niemiłe!”
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...