deliryczna wiara

[Anastazja.P]

zadziorny uśmiech mam
wznosząc zdrowie w łaskę zwierciadła
podgrzany szloch
mieszam palcem w kieliszku
jego dno zniekształca na mój krzyż

z lustra dłoń pociąga za warkoczyk
rumienię się rozgrzana utartą pokutą
temperatura pokojowa uwalnia bukiet
degustator w wazonie osobistych spazm
jak najemnik w gardło mierzy strzał

sondują wolne od usług myśli
śmielsze są ręce
dotykają otwartymi powiekami
składają dla boga strzemiennego
rozchodniaczek terapeuta

zalanymi w sztok pacierzami
niesie królestwo swoje
nabite w butelkę
jako w niebie nie tak jak na ziemi

[Roman Bezet]

Oj strach ;)
Czytać, analizować, a co dopiero zrozumieć - te Twoje wiersze, Pani!
Pierwszy wers ustawia to jako monolog takiej tam jakiejś pani. I tak czytam.
Delirka jest mi nieznana z autopsji, więc - wybacz - ale trudno mi prawdziwość opisów ocenić :)
Ale to, co jest przedmiotem, odebrało mi prawo do protestu przeciwko "wywracaniu" języka:
"wazonie osobistych spazm" - to tylko jeden z wyłapanych fragmentów. To element Twojej poetyki - teraz widać jak na dłoni, co jest motorem napędowym: emocje, ich eksplozje.
Tak sądzę, ale nie jestem pewien, ostatnio bez przerwy się mylę ;(
Są fragmenty, których nie doczytuję do końca, ale końcówka mocno uderza. Przesłanie czytelne. Nie wiem czy teoretyzujesz, czy masz podstawy (zbadane) - ale ja wierzę w prawdę tego przekazu. Czyli - wiersz udany.
pzdr. b

[Anastazja.P]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miło, że w jakims stopniu dotrałam do Cię Bezecie ;) a poważnie....nie podam się na tacy trzęsąca się :) czasem się mylisz owszem - dobrze, ze masz śmiałośc o tym mówić, omylnosc rzeczą ludzką i podziwiam ;) wiem czym są osobiste spazmy - to każdy wie, delirka hmmm...wole nie - bo lepiej się napić :)))))))) P.S. nie łap fragmentów - zespol je :)
Dziękuję Ci za to, ze kobieta moze pozostać kobietą cyt. "a co dopiero zrozumieć - te Twoje wiersze, Pani!" ;)) Uśmiecham się. Ana.

[Messalin_Nagietka]

może i nadinterpretacja - ale widzę kościół - kapłana - kielich i moment "podniesienia" (chyba tak się to nazywa) - "jako w niebie nie tak jak na ziemi ..." - jeszcze pomyślę czy tylko tak myślę czy jeszcze inaczej