Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Reklamy dla zalogowanych (a właściwie ich brak)


Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Kilka osób w poprzednich wątkach uskarżało się na reklamy, gdy jesteśmy zalogowani na swoje konto. Postanowiłem je w całości wyłączyć, gdy tylko ktoś postanowi zalogować się do portalu. :)

Opublikowano

@Marlett
Serwer jednak jakoś musi się utrzymać, stąd zastanawiam się nad niewielkim kontem premium (10 - 20 zł rok) z opcją... bo ja wiem, dodawania większej liczby komentarzy czy wierszy w działach. Chyba, że macie jakąś lepszą propozycję, to chętnie ją przemyślę.

P.S. Zostało zmienione sortowanie wierszy w profilu. Teraz wyświetlają się po dacie dodania, nie tytule.

Opublikowano

@Mateusz
Tu nigdy nie było limitu na komentarze -to po pierwsze.
Po drugie np. w dziale Poezja Współczesna jest niewiele osób,
które komentują . Reszta jedynie oczekuje na komentarze.
Kiedyś każdy użytkownik miał swój publiczny licznik komentarzy
i zdaje się, że fakt ten mobilizował. Sama przebiłam 5000 :)
Może warto do tego powrócić ?
A jeśli reklamy jednak przynoszą korzyści, jestem za opcją ich przywrócenia :)

Opublikowano

@Marlett

W przypadku zalogowanych użytkowników korzyści z nich są zawsze znikome - liczy się ilość kliknięć. :-)

Moja propozycja brała się z konta plus, którego pliki wciąż istnieją:

[img]https://d3higte790sj35.cloudfront.net/images/xt/wa/4f6331348cbf72df9094a82b6bb29820.png[/img]

Ze swojej strony, najpierw chciałbym jednak odświeżyć wygląd forum. To jednak spora inwestycja czasu... :-)

Opublikowano

@Marlett

Moim zdaniem optymalnym układem byłoby coś takiego (z możliwym wyrzuceniem zdjęcia użytkownika)

https://d3higte790sj35.cloudfront.net/images/ut/yv/e17bffc428dcb9ed5a56b2dd669f5030.png
Oczywiście, nie tak w bieli i czerni, by miało to jakąś duszę. :-)

Opublikowano

@Marlett
Aktualnie oczekuję na przygotowanie nowego wyglądu strony przez grafika. Proces niestety trochę trwa.

Opublikowano

Niby grafika nie powinna mieć wpływu na twórczość użytkowników.
Z doświadczenia jednak powiem ,że ma :)
Czasem wchodzę na inny portal, nie podobają mi się rozwiązania techniczne bądź grafika, więc go opuszczam :)

Opublikowano

@Marlett
W warstwie forum nie czuję potrzeby jakichś większych zmian oprócz tych technicznych. Przyda się na pewno informacja o ostatnim poście przy każdym podforum i kilka wizualnych smaczków przy samych postach czy tematach, poza tym, raczej bez zmian. Widzę, że wyróżnienie ostatnio dodanych komentarzy powiększyło aktywność w tematach, więc będę szedł raczej w tę stronę. :)

  • 4 miesiące temu...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @wiedźma ... zegar zatrzymał się  jakby chciał coś powiedzieć  ONA cofnęła wskazówki    sama musi otworzyć siebie  popatrzeć jak przez okno  w NIEJ drzemie ...   jutro to nie fikcja  nie biega po parku  jest w NIEJ  jest wiele szufladek  otwierała niewłaściwe    najłatwiej wydać wyrok  myślę o ułaskawieniu ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • @Waldemar_Talar_Talar

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @violetta @wiedźma
    • Idzie… strzępy przestają mieć znaczenie, Znikają co krok, wśród katedr bez boga, Wokół wszędzie pogrzebane istnienie, Biały bezdźwięk, coraz większa ta trwoga.   Milczący nawet wobec własnych myśli,  Przemierza prerie ostrego powietrza, Szuka ich, bo chciał, by dawno już przyszli, Rozszarpują się nici jego wnętrza.   Tętent koni naprowadza go na szlak,  Ku ciemnej jaskini, na skarpę bytu, Mieszka tam ta, co rozprasza każdy ślad, Gdzie milknie echo ludzkiego zachwytu.   Rozpościera się skamieniałe gardło, Wnętrze co nie zaprasza, a pożera, Krtań zaciska się jak ciężkie imadło, Wnętrze Ziemi napomyka ta sfera.   Kapanie odmierza coś nieustannie, Koniec lub początek - to bez znaczenia, Czas powiedzieć osobistej madonnie, Swojej, mojej, twojej, dane życzenia.   Wychodzi z ciemni strażniczka końca, Zbliżyła się - nie skracając dystansu, Wyłania się z półcienia bez słońca, Oczy bez dna, nabiera dysonansu.   Przeszywa głębię, słyszy szept bez źródła: „Czego szukasz zagubiony młodzieńcze?” Stanęła bliżej, rozprzestrzenia się mgła. „Wyzwolenia.” - widzi oczy odmieńcze.   Dotyk zamyka linearność czasu, Ciało bez ciepła, jednakże nie martwe, „Zatem przystąpisz do tegoż romansu?” Zamyka oddech i przegryza warstwę.   Kontakt rozpuszcza granice cielesne, Obecność tak bliska, że znika przestrzeń, Dając i biorąc tortury bolesne, „Nastał już czas twoich najszczerszych zwierzeń.”   Kradzież tlenu dobija dostatecznie, by paść i zamknąć powieki ciężkawe, „Jestem tu by zamilknąć ostatecznie. By zakopać swoje jestestwo krwawe.”   Muśnięcie, które nie zostawia ciepła, „Zatem spełnię transcendentalną misję.” Rozpad bez bólu szykuje eksmisję, Krew w krwioobiegu natychmiast skrzepła.   Rozpad nie boli - bo nie ma już kogo, Cisza nie trwa - bo nie zostało już nic, I nawet śmierć nie pozostała sama, Tylko brak, który nie pamięta imion.
    • @Alicja_Wysocka @Waldemar_Talar_Talar @Berenika97                                                                              Dziękuję  za tak uważne i życzliwe czytanie. Bardzo mnie cieszy, że wybrzmiał ten moment zawieszenia - między tym, co było, a tym, co jeszcze może się odrodzić - bo właśnie w tej niepewności i nadziei chciałem ten wiersz zatrzymać. Nie chciałem niczego przesądzać ani zamykać w prostym wyznaniu, tylko zostawić miejsce na gest, na próbę, na ten jeden krok, od którego czasem zaczyna się wszystko od nowa. Miło mi też, że dostrzeżony został motyw niedokończonego tańca. Rzeczywiście zależało mi na tym, żeby nie tłumaczyć zbyt wiele, nie rozliczać, nie rozdrapywać, tylko wyciągnąć rękę. Czasem najwięcej dzieje się właśnie wtedy, gdy człowiek przestaje mieć pretensje, a zaczyna mieć odwagę, by jeszcze raz spróbować. Jeszcze raz dziękuję - za obecność, za odczytanie i za to, że dopisujecie do tych wersów własną wrażliwość.    Pozdr.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...