Kimś

[Carat]

jakoś tak dziwnie tu żyć
jakoś tak dziwnie
gdy co się z nieba dźwignę
to mnie do dna za fraki podniosą
i więcej czułbym wolności
gdybym mógł z tobą za rękę
niż gdy mogę być kim zechcę
tylko nie samym sobą
jakoś tak dziwnie
nie móc być razem
nie móc być osobno
i nawet smutnym być nie wypada
...radosnym zresztą też nie za bardzo
za to mam jasną wskazówkę
ważne by być kimś!
i choć kimś właśnie jestem
to jednak kimś niewłaściwym
za dużo kimś jestem?
za mało kimś jestem?!
za mało szarym
za mało kolorowym
no...
jakoś tak dziwinie

[WiJa]

pachnie mi pretensjami do całego świata

[Carat]

@WiJa

Może ująłbym to trochę inaczej, niż Ty, ale tym jest ten wiersz :)
I nie widzę w tym nic złego.
Natomiast nie do końca wiem, co Twój komentarz wnosi.

[WiJa]

@Carat
jest ostrzeżeniem, ale już sam nie wiem, czy tylko przed czymś jednym :)

[Carat]

Niestety nadal nie rozumiem, przed czym może Pan ostrzegać. Prosiłbym o rozwinięcie. Najchętniej dosłowne... :)

[WiJa]

@Carat
przed pretensjami do całego świata, tylko nie do siebie :)

[Carat]

@WiJa
Właśnie ten wiersz ma obrazować, że podmiot liryczny nie jest w stanie zmienić niektórych spraw. Chodziło mi tu np. o religię, pochodzenie, orientację etc.
"Mogę być kim zechcę,
tylko nie samym sobą"
Z tego powodu jest to żal do całego świata, ale może nieudolnie to zobrazowałem - zdarza się :)

[WiJa]

@Carat
musisz się sam przemóc, choćby i przeciw całemu światu, świat Ci na pewno nie ułatwi niczego, tzn. pomoże, jeśli nie zaszkodzi :)