Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Nawiedzony dom w Warszawie

adolf

Przez adolf
w Warsztat - gdy utwór nie całkiem gotowy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

adolf

adolf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

A dom ten rośnie sobie z czasem
z mebli wyrasta, ścian i tapet
Czyżby się zwiększał? (bo pękają)
z siebie się zaczął wyprowadzać

Już wiatr wywiewa duchy z niego
jakieś historie, straszne rzeczy
bo nawet one się starzeją
siwienie widzisz, czy śnieg prószy?

No i te głosy... małomówne
na migi wolą pewnie gadać
rozmowy te są ciężkie, nudne

I tak więc stoi to straszydło
i siebie straszy całym światem
gdy całkiem tego nieświadomy
przyleciał sobie śpiewać ptaszek.

adolf

adolf

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

@Marlett
o takiej metaforze ptaszka nie pomyślałem, ale też fajna :)

wydaje mi się, że natura ma trochę gdzieś nasze ludzkie sprawy i robi sobie z nas żarty stąd taki ptaszek co to za nic ma cały wiersz :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Poezja to życie
      Coś tam było

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Coś tam było  Mgła za szybą    A potem słońce  Na horyzoncie    I trochę deszczu  Na niespokojne głowy    I tak się toczy  To nasze życie    A energia wciąż  Krąży po ziemskiej orbicie   
    • Poet Ka
      Mateusz na górze

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      @Proszalny od razu pomyślałam o tym cytacie... @Proszalny niczego nam nie potrzeba do życia, prócz piękna i natury oraz wiary w miłość niebiańską.
    • Poet Ka
      Korpo

      Przez Poet Ka · Opublikowano

      Korpo   Lewa półkula spaceruje nieśpiesznie, Prawa półkula zmienia się w morze emocji, Lewa wschodzi i zachodzi, Prawa maluje powierzchnie.   Lewa...rysuje linię horyzontu, Amygdala je ze sobą zapoznaje, A spoiwo udziela im sakramentu, Kiedy się spotykają razem i zarazem.   W swojej osobności to się integrują, Te korposzczury na imprezie, W prowincjonalnym hostelu, Appasionata nocna przez wiadukt.   Tak gorliwe gazowane sodówką, Bo wespół w zespół, Ruszyła maszyna po szynach, I to wcale nie tak ospale.   pamięci Ewy T.  
    • zawierszowana
      Snuć się

      Przez zawierszowana · Opublikowano

      Lepiej jest wygadać się czy umrzeć? zadasz pytanie niektórzy mówią: powiedzieć   lecz co ci z tego powiedzenia ono jak woda w rzece ucieka bez zwątpienia   A nie jest lepiej przypadkiem wysłuchać rozmyślać  przeżyć łkać śmiać się  Żyć jakby świata miało nie być    bo co mi da to powiedzenie? ulgę, możliwość na odetchnienie   Prawdą jest, że nic nam to nie pomoże    trzeba się „snuć” jak spokojne chmury w wzorze   Lecz gdy na snuciu się nie skupimy pozostaje nam umrzeć, bo tylko to najlepiej potrafimy.          
    • Mitylene
      sny sny sny

      Przez Mitylene · Opublikowano

      @iwonaroma ciekaeaxpersonifikacka snów, które nie pytają o zgodę...Ano nie pytają i tak niech chyba zostanie, bo przynajmniej jest w nocy ciekawie :)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...