Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

nie pora już na dekolty
z aurą nie ma to nic wspólnego
i nie pytaj dlaczego
fo pa nic więcej
nie przyglądaj się więc
zniesmaczony tej sukience

nie pamiętasz już?
zawsze piękna jak wiosna
o Boże!
banał wtedy na wyżyny
wyniosłam

zmową milczenia wynikającą
z faktu afirmacji
przypieczętujmy noce i dnie

bo choć zima ma kwiaty blade
kruche bez zapachu
to tylko się nam śni
tak samo
jak za najpiękniejszych chwil
rozchylonego wonnego
kwiatu

Opublikowano

Ojej, kredensiku.

Czas to czas.
Zanurzeni w nim powinniśmy pamiętać, że nie płynie,

To nasza świadomość jest dwuwymiarowa.

A my wciąż jesteśmy, tak jak byliśmy, będziemy i nie będziemy.

Ja z twojego zdjęcia wnoszę, że byłaś piękną kobietą.

A nie ma czegoś takiego, jak byłaś.

I naprawdę, jestem w stanie wyobrazić sobie ten kwiat, którym epatujesz.

Od tego jest poezja, poeci i poetki.
Nie niszczymy starych fotografii.
Dajemy im życie.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


czas to wymiar fizyczny, to jedno, a tak w ogole , to temat na szeroka rozprawe ,w sensie metafizycznym najlepiej to okreslil Umberto Eco w Imie rozy - Nie ma rozy , ktoraby nie zwiedla. Jozef Conrad - Z naprawde wielkich wrogow mamy tylko jednego - czas.
przepraszam za brak znakow diakrytycznych, taki komp
pozdrawiam kredens

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • To kredkami da się temperować inne kredki?
    • Szedł drogą cienia  w rytm cierpienia zasłaniał czernią kolory od promieni słońca był odosobniony Szedł cień drogą w mroku  ubrany w czerni otchłań Nie zna słońca i świata w kolorach Zawsze jest z nami czy może jednak nie cień tylko gdy światło oświetla ciebie jego ją ich tych tamtych i mnie  czy cień rzuca cień czy za cieniem też ciągnie się jakiś cień niewidzialny okiem jak ludz kie czy w cieniu cienia może być jakieś życie i szansa by jak róża wyrosła ubrana w sztuķę ciuchem poezja lub obraz  wiersz albo książka  muzyka piosnka  cień przy tobie wytrwale krok za krokiem zmierza jak się pozbyć cienia gdy umierasz to go już nje ma gdy przysypie trumnę ziemia  gdy popioly zapakują w urnę a cień został sam tam i kogo innego stalkuje wiecznie idąc z nim krok za krokiem dzień po dniu cieniu mój  mój prześladowco  czy ty byt swój zawdzięczasz ciemnym mrokom czy to słońca zasługa że jesteś tutaj dzisiaj jak wczoraj jak obyś dożył jutra i przekonał się że żyjesz gdy twój cień jest tutaj jak będzie aż urna aż trumna aż dusza wywedruje z tego opakowania ze skóry    wers który by poruszył by mógł się zdarzyć  zajęty głupotą własną ośmielam się marzyć  czyż marzenia jednak nie są od tego by się nie spełniać by mogły trwać jak nadzieja w nas żywa  choćby dusza martwa  to zdarza się pływać w myślach wśród rzeki miodu i mleka pełnej  bujanie w obłokach zupełnie  i niebieskie migdały jak oczy które na popiół zszarzały z latami  wypalone paczki  papierosów  blizny jak znaczki  karma znajdzie sposób  wypite flaszki kibel zarzygany o czym to ja aha   
    • @Nata_Kruk Dzięki. Ten wers miał właśnie nie domykać.
    • Prosto w twoje objęcia  Piękna damo ze zdjęcia! 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Kornel to nie Twoja liga, dlatego tracisz czas pod tym wierszem.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...