Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Po ojcu mam laskę, siwy sweter
w serek, po bracie kijki do nordic walking -

pajęczyną oplótł je pająk kosarz
na werandzie w kącie. W końcu mama
wydała mi dziesięciotomową encyklopedię
geograficzną.

Niektórzy mówią: teraz psu na budę. Resztę,
to znaczy ubrania, krawaty, bliższe koszule
ciału i tak dalej, pilnuje jak kości.

Nasze pieski mieszkają z nami;
codziennie całują się z języczkiem: on czarny
kastrat jest, a ona mała, ruda, w dodatku
kuśtyczka.


.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnie komentarze

    • @Alicja_Wysocka   pięknie to Alu ujęłaś:)   mojej wyobraźni Twoja wyobraźnia się podoba:)    
    • @Poet Ka   Poe:)     język przestaje opisywać a zaczyna się rozszczepiać w samym   sobie   i to wybijanie o którym piszesz nie jest już tylko obrazem ale sposobem pracy sensu   u mnie szczelina była jeszcze miejscem przejscia u Ciebie staje się ruchem samego zapisu który nie potrzebuje już wnętrza ani zewnętrza i to wygląda jak przesunięcie z ontologii w czystą mechanikę języka!!! ale napięcie między nami zostaje to samo tylko inaczej rozłożone w słowie     tak to widzę:)       i jeszcze -    mój tekst to intensywnosć ontologiczna -  istnieje i  się rozpada, Twoja odpowiedź to intensywność językowa -  forma może się rozbić zanim przestanie znaczyć.   zgodzimy się tutaj?????        
    • @Jacek_Suchowicz   to możliwe, ale potrzebna duża odporność  by szczerze przyjąć motyle i nimi tchnąć 
    • @Berenika97 Dobrze, że się facet stara, lecz czy musi wszystko naraz? :). 
    • niech żyją ćmy ja lubię motyle   na świat przychodzą motyle by życiu nadać kolorów im słońce zawsze jest miłe obdarzać uczuciem są skore   zobaczą człowieka i widzą czy smutek mu w duszy zalega na twarzy co pisze się miną więc radość mu mogą znieść z nieba   lecz musisz otworzyć swą duszę i wpuścić z ochotą do wnętrza odwdzięczą się mnóstwem cud wzruszeń potrafią darować łut szczęścia   więc choć ich nie widzisz oczami łza ci się niechcący zakręci im pozwól sposobem nieznanym twe życie miłością upiększyć    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...