/.../ bez tytułu

[Andrzej_Stavinsky]

Nie mam złudzeń,
Że przemija czas.
W sprężynie świadomości brakuje serca;
Dławiące ogniki zasiedliły przestrzeń istnienia,
Która, jak zbłąkany na rozstaju duch, trawi
Własne życie. Snem, jawą,
Przeinaczaniem faktów, staramy się walczyć
O przetrwanie naszego trwania
W bezkresie agonii. Jesteśmy promieniami
Fioletowych słońc na atomowym niebie
Naszej przyszłości. Jesteś iskrą, zapłonem
Moich marzeń o pragnieniach.
Przezwyciężyć lek przed nienawiścią
Do swojego bytu pogrążonego w ciszy krzyczącej
Krwią rozlaną z łona przeszłości – to cel.
Ciężar myśli przytłacza bólem egzystencję
Motyla, którego skrzydła, spowolnione
Jesiennym słońcem, niosą do bram kresu
Istnienia. A prawda tylko w chwili obecnej
Jest tym, czym my. Bo trwamy w oporze,
Przed słowami, które są naszym bogiem, nie nami,
Którzy zabijamy nienarodzone istnienia
W imię nieskończenia. Trwamy na zakręcie wstęgi
Möbiusa, nie wiedząc, że koniec jest początkiem
Końca wszechrzeczy. Będąc tutaj, jesteśmy tam,
A tam – przecież nie istnieje. Nierozerwalnie
Odpychamy swoje myśli na skraj przepaści
Nad naszymi marzeniami o pięknie, ułudzie,
Pragnieniu poznania niezniszczalnej poetyki
Zgonu. Zanieść pragniemy nasze serca niebu,
Tylko umierać nie chcemy.
Strącamy się w dno ryzyka; nie ryzykując –
– przegrywamy… (…)
Wtedy budzi nas dźwięk
Telefonu. Zjawy stają się przez moment zjawami
Istnienia straconych szans. A my, pogrążeni
W paranoidalnej symbiozie z bezmiarem łez czasu,
Odchodzimy w mrok. Rozpada się nasza egzystencja.
Jak trzepot muszych skrzydeł
W bursztynie sprzed miliarda lat – zasypiamy
W sobie samych…
Osobno…

[Stary_Kredens]

wcale sie nie dziwie ze nie dales tytulu , trudno to zatytulowac i trudno skomentowac ten potok mysli i slow. Jesli masz cos do powiedzenia mow to prosto wyraznie i spojnieto tak na poczatek bo potem to mozna pofantazjowac jak juz sie umie, bo inaczej nikt tego nie strawi w takiej gmatwaninie po prostu machnie reka i tyle, tworzywo masz ale wykonaie?szwankuje oczywiscie moim skromnym zdaniem
pozdrawiam Kredens