Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nosiłbym te spodnie, jeansy levis
takie proste, luźne na tyłku,
do tego... bluzkę, bluzę, koszule, różnie
bo... i tak bym był przystojny, przez swoje buty
zawsze drogie, porządne, klasyczne.
Mój zarost, zawsze wyglądający na zadbany
choć nie zawsze idealny...
moja postawa będzie statyczna, dłonie silne a wzrok poważny
za to mój wyraz twarzy będzie pogodny
będę pracował solidnie, jako prosty człowiek,
ale za to w nadgodzinach mój umysł będzie chłonął wiedzę
będę lojalnym, prawym, wiernym przyjacielem przyjaciół

A ta przeciwna płeć, która przez swoje biodra
falującym krokiem wypełnia całą kulę ziemska,
kobiety,
piękne niewiasty byłyby moim uzależnieniem
w każdej chwili, dla mnie wolnej, każdego dnia, każdej przerwy w zamkniętej wyobraźni pod powiekami widziałbym tą piękną, kształtną postać,
jej usta, oczy, rzęsy, nadgarstki, żebra, pośladki, brzuch, biust, nos, policzki, uszy, stopy to własnie widziałbym co dzień, ale nie zawsze w tej samej kolejności.
Moje życie zmieniałoby się wciąż przez każdą z niewiast,
bo każda jest inna, co innego nosi w sobie.
Odkrywałbym je dogłębnie
dawał sobie czas na poznanie
niekiedy rok, niekiedy dzień,
w każdej widziałbym inną piękność,
w jednej widziałbym namiętność, w drugiej subtelność, w trzeciej cisze, w czwartej roztargnienie, w piątej szaleństwo, w szóstej powagę, w siódmej miłość.
Jakbym się zakochał góry bym przenosił
Stałbym się psem podwładnym, lecz z moimi zasadami,
Oddałbym moje zycie, czas, siebie, poświęcenie
zmagałbym się z moimi trudami i pokonywałbym słabości
wiedziałbym to i byłbym pewien, że to ona!
Do śmierci.

Proste życie faceta.
W tym życiu przypadło mi być niewiastą o imieniu kobiety.

Opublikowano

@Monika_Myszka
''W tym życiu przypadło mi być niewiastą o imieniu kobiety''

W tym życiu przypadło mi nosić imię kobiety

- chyba tyle wystarczy ,
bo jeśli nosi się imię kobiece,
to wszystkie zewnętrzne symptomy kobiecości są tego poświadczeniem.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @[email protected] Pozdrawiam ciepło, PS męska andropauza czeka na swój debiut literacki ;) bb
    • @Nata_Kruk   Ciekawie bardzo.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Charismafilos  W tym wierszu czuć bezradność. Łzy mógłby by przynieść katharsis. Bardzo mocny i emocjonalny utwór.  Pozdrawiam serdecznie.
    • Kolejny utwór z cyklu "Echo"     Rozsiane w przestrzeni obłokach Roje cząsteczek we mgle Ład nad łady po ich bokach Śmiertelny błysk promień śle   Kształty, kosmiczne cienie, mgławice Zbite w męczarni czarnego snu Podmuch głaszcze umęczone lice Bez pamięci o proroczym dniu   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Mrok gęstnieje w powietrza wilgoci Wygnańcy w żywiole walczą, tną A księżniczki łza płynie i się złoci Cztery głowy pochylają się i gną   Proroctwo spełnione, zapłakała złota Pierwsza, za nią druga płynie łza Ciąży jak kark pod ciężarem młota Sen za snem płaczącą w sen kolejny gna   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości   Czarne słońce, niebo czarne W dół doliny czarny rzuca blask Szary krajobraz, losy rycerzy marne Widać krew, słychać mieczy trzask   I dwóch z mieczami między tłumem W szale wpada w walki gąszcz Z natchnieniem, lecz snu bezrozumem Kąsają i walczą sprytem jak wąż   Zapłakała, wojna żniwo zbiera Serca z miłości rozbiera Dusze płaczą, łzy rzęsiste Czarne słońce promieniście Rzuca cieniem ból i mękę Rycerz z rycerzem ręka w rękę Z mieczem, tarczą i siekierą W powitaniu z nową erą Erą mroku i ciemności Z przyczyn rycerza złości
    • @LessLove Miałeś rację, raz jeszcze dziękuję :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...