Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Patrzę w szybę
A w niej widzę Słońce.
To które jest za mną
Jest teraz przede mną.
Świat wydaje się być otwartym dla mnie
Jakbym mogła wreszcie poznać przyszłość.
Jestem w środku, pomiędzy marzeniami,
Mogę je dotknąć swymi palcami.
Spod błękitnych obłoków
Z lekką nutą szarości
i pomarańczy zachodzącego Słońca,
Wynurza się i ponownie zanurza w toni
Lekko rozmyta, zamglona, rozżarzona tarcza.
Wyciągam rękę do tej przede mną,
Wydaje się być bliżej, już prawie chwytam,
Już prawie wszystko wiem...
Cytrynowe koło wnet znika sprzed moich oczu...
Było tylko złudzeniem spełnienia marzeń.
Lustrzanym odbiciem mych pragnień.
Teraz prysł czar...
Już nie jestem ani pomiędzy
ani w środku tajemnic,
Lecz zwrócona tyłem do nich.

Opublikowano

Nie ukrywam, że mam mały problem z udzieleniem odpowiedzi, głównie dlatego że ten wiersz pisałam już dawno. Poza tym zawsze kiedy piszę, znajduję się jakby w zupełnie innym świecie, mam natłok myśli które chcę przelać na papier w stanie bardziej uporządkowanym... Wiem jedynie co zapoczątkowało ten natłok a były to różne marzenia i wyobrażenia przyszłości z jednej strony całkiem realne do spełnienia a z drugiej niemożliwe. Chciałam się w jakiś sposób dowiedzieć, zajrzeć do przyszłości... A reszta to już w wierszu jest opisana :)

  • 3 tygodnie później...
Opublikowano

Powiem szczerze że aż mi się nie chce wierzyć, że choć jednej osobie tak się spodobał... Dziękuję serdecznie za te słowa uznania, znaczą dla mnie naprawdę dużo- a to sformułowanie to i tak dopiero szczyt góry lodowej. To ja dziękuję. :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Mitylene

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annna2     powstanie listopadowe. czyli świadomość klęski przed czynem rozum przegrywa zanim zacznie mówić.  czartoryski. adres do rozumu politycznego. ale pytanie jest spoźnione po fakcie zawsze jestesmy mądrzy . słowacki, norwid. czyli ojczyzna jako tekst nie terytorium tylko język mit estetyka.   ikonografia romantyczna. piękno maskuje katastrofę. wolność jako odruch nie decyzja. biało-czerwona. tożsamosć bez źródła jakby naród był efektem impulsu, nie planu .   dlaczego ? bo sens nie jest w zwycięstwie tylko w samym geście sprzeciwu !!!     tak to Aniu widzę.
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @Poet Ka :) Dzięki        @LessLove właśnie, tak. Dziękuję:)       @Marek.zak1 Zgadza się. Dzięki za życzenia bo wiadomo, że zdrowie to nie constans ;)         @Leo Krzyszczyk-Podlaś  Dziękuję!      @Alicja_Wysocka @Posem Dziękuję     
    • na placu po dawnym targu został tylko kamień który pamięta ciężar jabłek i dłonie kobiet liczących drobne urzędnik miasta powiedział że przestrzeń odzyskała funkcję dzieci jeżdżą tam teraz na hulajnogach z aluminium kamień milczy jak milczą świadkowie którzy przeżyli zbyt wiele aby ufać językowi wieczorem sprzątaczka z banku karmi gołębie resztką bułki ptaki schodzą się powoli jak myśli do starego człowieka i tylko wiatr ten wieczny donosiciel historii próbuje jeszcze odczytać nazwiska starte podeszwą czasu lecz może nie trzeba już pomników ani spiżu odpornego na deszcz wystarczy czasem że ktoś poprawi przewrócone krzesło zgasi światło w pustym pokoju i wyjdzie cicho nie domagając się pamięci.
    • powiedzieć prawdę która może swą siłą zawalić jedyny most łączący dwa brzegi czy poczekać aż sam się zawali pod ciężarem zebranych kłamstw i dalej udawać że nic się nie stało pomimo tego iż coraz bardziej zaczyna boleć sumienie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...