kartka noworoczna

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

ciemne góry lodowe płyną między nami
każdy szuka biegunów a te tkwią w języku
zimowy czas milczenia zamroził zegary
mój spokój i twój niebyt śnieżą dziś w dwójnasób

w takim nic-niemówieniu wstrzymujemy oddech
staramy się nie stopić lodowców alpejskich
biel gotowa na wiersze iskrzy srebrem zgłosek
sny zwieszone soplami czekają na odwilż

widzę w zorzy polarnej twe rozdygotanie
słyszę krę pękającą całej Euroazji
twoja nagość tak nagle cofnęła lądolód
do tej kartki na której: kocham cię tak bardzo

[andrzej_barycz]

Bardzo umiejętnie posłużył się pan tytułem, by "wydestylować" z emfazy czystą i subtelną lirykę, wykorzystać "ciężar" całej Euroazji i lodowców alpejskich do podkreślenia ciepłej intymności puenty...
Kartka noworoczna ma swoją specyficzną poetykę, zamaszystość i umowność słowa i emocji. Gdyby w tytule umieścić np. list, wiersz brzmiałby dużo gorzej...

:)

[andrzej_barycz]

@Mithotyn

Z tym rygorem pisania "o czymś ważnym dla czytelnika", trochę bym polemizował. Oprócz wierszy "ważnych", są jeszcze (i mają się dobrze) wiersze zwyczajnie "potrzebne", bardziej do słuchania (jak muzyka), niż egzystencjalnego i intelektualnego "bebechowania"...
Pisał pan w "...Inspirze..." o "światach w ramie", na podobnej zasadzie funkcjonują "słowa w ramie"...

:)

[Stefan_Rewiński]

Wierszyk na czasie. U mnie śnieży. Wielkanocnie!!!

[andrzej_barycz]

@Mithotyn

"no ale to ja - a mój nick, to nie każdy... wyraziłem tylko swoje zdanie"

Kiedy się z kimś nie zgadzam (np. z panem), to nie po to, by mu udowadniać jakieś swoje krytyczne przewagi, czy też go "kasować" i uciszać...
Wręcz przeciwnie, każdy głos na tym forum, jak kania dżdżu, potrzebuje swojej przeciwwagi, by nie popadł w pułapkę arbitralności...

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@Mithotyn

pańska "twórczość" interpretacyjna to wymyślanie negatywów wynikających z urazów i uprzedzenia do mojej osoby...i to jest aż nadto czytelne; niestety nie mogę się zgodzić co do rymów - a to z tej prostej przyczyny, że nie byłem zainteresowany rymami pisząc ten wiersz - jest on bezrymowy; zatem zarzut jest ewidentnie naciągany;
choć owszem - jest wewnętrznie "muzyczny" ale tłumaczyć warsztat to nie zadanie autora;
co do zarzutu "sprężenia gimnazjalisty"...przyznaję się! lubię w sobie odświeżać emocje tamtego czasu, gdy budził się człowiek w stanie zakochania...a dlaczego by nie? Nosimy w sobie nie tylko gimnazjalistę, ale także przedszkolaka, ucznia, studenta...Jeśli pan o tym nie wie, to ja zapytam o stan pańskiego humanizmu...wiedzy socjologicznej i psychologicznej...udaje Pan dorosłego a zachowuje się Pan jak zazdrosny o uznanie uczniak...

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@andrzej_barycz

przyznam, że tytułowy obiektywizm był bardziej intuicyjny niż intelektualnie przepracowany...a i obrazowo rodził się zbyt spontanicznie aby go w pełni kontrolować...podpisałem się pod nim...ale mógłbym również stwierdzić, że pisałem pod dyktando...pewnie wielu elementów, które nagle harmonijnie ułożyły się w wiersz;
dziękuję za słowo pod nim!

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@Stefan_Rewiński

Stefanie, w Krakowie i Tatrach powrót Stycznia! Najlepszego! :)

[Hannah_K]

Bardzo do mnie przemawia. Może dlatego, że akurat znajduję się między Pieninami a Alpami. Poza tym jest na czasie bo te święta są jakby noworoczne. Dodatkowo płynie górską muzyką prosto do serducha. Pozdrawiam

[Jacek_Aleksander_Mateusz_SOJAN]

@Mithotyn

zapytam z głupia frant jaką rolę Pan wybrał w tym "dialogu": buta czy taboretu? Wesołych Świąt!